Hüsniye Kaya
@Hkaya8
24 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Çocukluğumda babamdan dinlediğim ve hiç anlam veremediğim bir hikaye vardı: Hz.Ali'ye, falanca kişi senin için kötü sözler söylüyor demişler. Hayret etmiş, oysa ben ona hiç bir iyilikte bulunmadım ki demiş.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tüketen insanın üreten insandan daha değerli olduğu bu yanlış ve ahlaksız döneme tahammülüm kalmamıştı artık. Değişmiştim, Mardin beni değiştirmişti. İnsanlar bunca acı çekerken, İstanbul' da en iyi suşinin nerede yenilebileceğini konuşanlara dayanamıyordum.
Hiçbir şeyin tekrar etmediği bir dünya düşlüyorum.Kuzey yıldızının yalnız bir kere göründüğü,güneşin bir kez doğup battığı tek bir gün...Bir karabasan.İncir bir kez tadılıyor,su bir kez içiliyor,yürüyüşe bir kez çıkılıyor...Tüm ölümlüler her şeyle, herkesle sadece bir kez karşılaşıyorlar...Yaşananlar arasında kaçınılmaz yakınlıklar olsa da bir deneyimin diğerine kapı açmadığı, insana kazandırdığı bilginin başka bir deneyimde işe yaramadığı ve bu nedenle de kimsenin hiçbir konuda gerçek anlamda deneyimli olmadığı bir dünya.
Yaşadıklarımızın ne kadarını ânında kavrayabiliyoruz? Çevremizde olup biten şeylerin kaçını tek bir anda tek bir noktada tam manasıyla tespit edebiliyoruz? Sözler ve davranışların attığı düğümleri, birbirine geçen görünümleri, olayları yerinde ve zamanında çözüp hayata hemen bir yanıt vermek ne derece mümkün? Hayat geçip gider ve bizi geride bırakır. Geride mi bırakır? Hayat dediğimiz aslında geride bıraktıklarımızın toplamı, uyuşması, çatışmasıdır.Hayatını anlatan aslında geçmişinden bahsediyordur.Hayat bizi ileriye,geleceğe sürükleyen ancak geriye, geçmişe doğru akan bir nehir.
İçimde ilk görüşten kalma, aşina bir duygu: Ben onu tanıyorum. İki sevdalı hep aynı hisse kapılmazlar mı, birbirlerine önceden rastladıkları, aralarında esrarlı bağlar olduğu duygusuna kapılmazlar mı?
