”Hayat” demiş Emerson, “insanın sabahtan akşama kadar düşündüklerinden ibarettir.” Gerçekten öyleyse eğer, benim hayatım devasa bir bağırsaktan başka bir şey değil.
“Hayatını kahramanca sürdürecek ve dünyayı kendi gözünde daha dayanıklı kılacak bir adamım ben. Eğer bir zayıflık, rahatlama ya da ihtiyaç anında gevşiyor, sözcüklerle soğutulmuş kor halinde öfkemi dışarı salıyorsam; canım, ister alın, ister almayın... Ama beni rahatsız etmeyin?”
Bir şey gerekiyordu kendimle barışabilmem için. Dün gece buldum: Papini. Şovenist, Hıristiyan ya da miyop bir ukala olması beni ilgilendirmiyor. Başarısız biri olarak, adam olağanüstü...