Yengeç Dönencesi
Henry MillerYazar:
Henry Miller
Çevirmen:
Avi Pardo
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
288
Basım Tarihi:
Şubat 2019
İlk Yayın Tarihi:
1934
Yayınevi:
Siren Yayınları
Orijinal Adı:
Tropic Of Cancer
ISBN:
9786055903367
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
7 diğer baskı · Tümünü Göster
Yengeç Dönencesi
1.019 okunmaSiren Yayınları · Şubat 2019 · 288 s.
Yengeç Dönencesi
15 okunmaTaç Yayınları · 1971 · 286 s.
Yengeç Dönencesi
5 okunmaParantez Yayınları · 1 Mayıs 2004 · 256 s.
Tropic of Cancer
3 okunmaPenguin Classics · 4 Haziran 2015 · 272 s.
Tropic of Cancer
3 okunmaThe Obelisk Press · 1934 · 0 s.
Tropic of Cancer
0 okunmaGrove Press · 1982 · 287 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yıllarca neden yasaklı olduğunu okumaya başlar başlamaz anlıyorsunuz. Henry Miller bir erkeğin tüm hayvani duygularını kelimelerle ifade etmiş herhalde. Fransa’da geçen anlatıların çoğunda medeniyetsizliği, hastalıkları, yaşam koşullarını ve cinsel yaşamını gözler önüne seriyor yazarımız. Fransa’mı böyleydi, yazarın kafası mı böyleydi orasını bilmiyorum. Kitabı üçe böldüğünüzü düşünürseniz son bölümde, yazarın verdiği çok güzel mesajlar var lakin tümünü ele aldığınızda çoğu kişinin bitiremeyeceği bir kitap olarak düşünüyorum. Başlarda bütünlüğü kurmak zor oluyor, ilerledikçe anlatıcının çevresindeki insanlar netleşiyor ve belli bir yere öyküyü oturtuyorsunuz. Para, yemek ve kadın üçgeninde geçiyor dersem yanlış olmaz herhalde. Kitabın başında: “Edebiyat sayılan her şey beni terk etti. Yazılacak kitap kalmadı tanrıya şükür. Bu mu? Kitap değil bu. Karalama iftira, haysiyete karşı bir saldırı. Sözcüğün alışılagelmiş anlamında kitap değil, hayır, uzun bir hakaret bu, Sanatın yüzüne tükürülmüş bir balgam….” diyerek bir nevi daha başında tarifi ve uyarıyı yapıyor okuyucuya.
Cebinde 10 dolarla Paris’e ayak basan bir Amerikalının yaşam mücadelesini hüzün, hasret ve iğrençlikleriyle anlatımı diyebiliriz. Çağdaş edebiyatın klasikleri arasında sayılıyor, yine de satın alacaksanız bir araştırın derim. Kitabı seslendirmeye kalksaydınız epey bip sesi koymak zorunda kalırdınız. Sansüre gerek olmayan bölümlerden birkaç seçmece size:
“Bunlar erkek ve kadın mı diye soruyorum kendime. Yoksa gölge mi? Görünmez iplerden sarkan kuklaların gölgeleri mi bunlar? Özgür iradeyle hareket ediyorlar ama gidecek yerleri yok. Sadece bir alanda özgürler, o alanda istedikleri yere gidebilirler ama kanatlanmayı öğrenmemişler henüz. Kanatlanmış tek bir düş bile yok daha. Dünyayı terk edecek kadar hafif,
Not; "Her kitap okunmaz ve hatta basılmamalı bile" diye düşünen, değeri kendinden menkul otoriteler ve sansürcüler ne bu kitabı ne de bu incelemeyi okusunlar.
Bir inceleme böylesi bir "not" ile başlamaz biliyorum ama siz bunu Miller etkisine veriniz.
Henry Miller, "yeraltı edebiyatı" adı verilen türde okuduğum ilk yazar, "Yengeç Dönencesi" ise yazarın "Uykusuzluk" adlı romanından sonra okuduğum ikinci eseri.
Henry Miller, romanlarında kendi hayatından olayları konu eden ve bunu yaparken toplumun geleneksel ahlak anlayış ve söylemini yok sayan, tam bir "sokak ağzı" ile ifade ediyor kendini ve duygularını. Romanda bir olay örgüsü yok, Paris'te parasız geçen günlerinin hatıralarını anlatıyor Miller. Bir Paris güncesi, yoksulluk dolu.
Yayınlandığı yıllarda başta ABD olmak üzere bir çok ülkede kitaplarının sokulması yayınlanması yasaklanmış ve bir çok davaya neden olmuş bir yazar olarak bakıldığında, "neden" sorusuna cevap aramak için okuma isteği oluşacak okurlara uyarıda bulunmak istiyorum; eğer argo ve cinsellikle ilgili ifadeler sizi rahatsız ediyorsa bu kitabı okumayı hiç düşünmeyin. Bunu göz ardı edebilecek kişiler ve "yer altı edebiyatı"na dair kitap dağarcığına bilgi eklemek isteyenler için ise sansürsüz ve erotizmden yoksun bir cinsellik, duygu ve düşünce akışına hazır olun, derim.
Miller'in hiçbir edebi kaygısı olmadan yazdığını kitabın giriş bölümünde bulunan paragraftan anlamak mümkün.
"Paris'teki ikinci yılımın sonbaharı. Henüz kavrayamadığım bir nedenden ötürü gönderildim buraya. Parasızım, çaresizim, umutsuzum. Dünyanın en mutlu adamıyım. Bir yıl önce, altı ay önce, sanatçı olduğumu düşünüyordum.
Artık düşünmüyorum, öyleyim. Edebiyat sayılan her şey beni terk etti. Yazılacak kitap kalmadı, tanrıya şükür.
Bu mu? Kitap değil bu. Karalama, iftira, haysiyete
"Şeytancasına içten ve gerçekçi insan Henry Miller "·288 syf.·
8/10
Beğendi
·2020 104. kitabı
"Bir gün kendim hakkında bir kitap yazacağım, düşüncelerim hakkında. İç gözleme dayalı bir çözümlemeden söz etmiyorum...Kendimi ameliyat masasına yatırıp bağırsaklarımı sergileyeceğim...Her şeyi. Var mı bugüne kadar bunu yapan? Ne sırıtıp duruyorsun? Saf mıyım sence? "
Evet, yazar sözünde durmuş ve kitabında gerçekten bağırsaklarını sergilemiş :)) Bu nedenle okumak pek kolay değil...
"Kendini çalışmaya ver ve saygıdeğer bir yaşam sür" ilkesine doğuştan karşı olan Miller, "Sokakta doğdum, sokakta büyüdüm; insanların ne olduğunu ancak sokakta anlarsınız" diyerek; 1930'lu yıllarda Paris'in arka sokaklarında geçen hayatının bir kesitini kaleme alır ve kitap neredeyse 30 yıl boyunca müstehcen kısımlar nedeniyle yasaklı kaldıktan sonra kült eserler arasında yer edinebilir. Her yasaklı kitapta saklı bir hazine olduğuna dair genel eğilime pek uymasam da, bu gerçek bir hazineydi benim için.
Göstermek istediği, Paris'in büyülü yüzünü yaşayan insanlar değil; parasızlık, sefalet içinde, belki hayvani dürtülerle ama özgürce hareket eden, değer yargılarından bağımsız, ham insandır (tüm değerlerden bağımsız olunca insanlık nerede kaldı diyebilirsiniz-ama kitap bitsin istiyorsanız hiç muhalefet olmayın :))
İçerdiği müstehcenliği de işte bu dünyaya ait bir bütünlük içinde kabul etmeli, aksi halde okuduğunuzdan tat alabilmeniz zor, üstelik bu uğurda heba edilecek bir eser değil. Çünkü kitabı bitirdiğinizde aklınızda kalan, bu yüz kızartıcı kısımlar değil; sisteme ve insanlığa yapılan sağlam eleştiriler olacaktır. Sizin de bu eleştirilerden payınıza düşeni almanız şartıyla tabi...
Yeraltı edebiyatı seviyorsanız zaten kaçırmazsınız, eğer yeni denemeye başladıysanız hemen vazgeçmemenizi tavsiye ediyor; bu huysuz adamın hayat felsefesini en iyi anlatan iki cümlesini de buraya
Henry MILLER – Yengeç Dönencesi
Gerçek bir Yeraltı Edebiyatı şöleni. Bir tezim var. “Yasaklı kitaplar genelde iyidir. “ diye. Yine kendimce yanılmadım. Okuması zor bir kitap fakat derine inince sürüklüyor. Kitabın başında “Neler oluyor..” diyorsunuz. İşte bu tehlikeli kısım. Burada kitabı okumayı sakın bırakmayın devam edin . Pişman olmazsınız
Henry MILLER’da çekinmenin, korkunun zerresi olmadığından tüm o dillendiremedikleriniz üstünüze geliyor, baskı kuruyor falat sonra hak veriyorsunuz..
Kitap uzun yıllar boyunca Amerika ve İngiltere’de yasaklı kitaplar listesinde iken yasak kalktığında kült eserler arasındaki yerini almış. Çok sağlam bir dili olduğunu düşünüyorum..
Kitapta kendinizden bir cümle bulacaksınız. Gizem gibi.. Bunun için bile değer okumaya.. Henry Miller bu kitapta hayatta olan biten her şeyden bahsetmiş. Geçim sıkıntısından, hiç unutmadığımız aşklarımıza kadar. Kitap bu açıdan mutlaka sizin de hissettiğiniz, yaşadığınız, katıldığınız bir noktaya değinecektir.
Hayatınızdan izler bulacak ve Henry MILLER’ın hayatını keyifle okuyacaksınız. En azından ben öyle hissediyor ve düşünüyorum.. Henry MILLER bütün kitaplarında kendi hayatını anlatmaktadır. Hatta şöyle der usta yazar;
"Yaşantımı hem daha kolay hem de daha gerçek olduğu için yazdım.Yaşamım benim açımdan önemi olduğu için, hayal ürünü kişiler ve olaylar aramaya gerek duymadım.."
Yengeç Dönencesi nevi şahsına münhasır bir kitap. Herkese tavsiye etmiyorum. Kendine güvenen, ben yeniliğe açığım diyenlere daha çok hitap ediyor kanaatindeyim. Sadece cinsellik baz alınarak okunursa kitaba yazık etmiş olursunuz. Çok daha öte bir kitap.. Net tavsiyemdir..
Herkese keyifli okumalar...
Puan vermedi
Yazar kendi iç dünyasını anlatmış, bir dönemde yasaklanan bir kitapmış ama kitap fazla argolu, bol küfürlü, ahlaktan ve düşünceden yoksun şekilde yazılmış bir kitap olarak nitelendiriyorum, o sebeple de okumaya içim elvermedi kitabı..
Türü yeraltı edebiyatı. Ben bu Türü hiç sevmiyorum. Üstüne bunda konuda pek yok. Alakasız alakasız konuşan ağzı bozuk bir hippi var ve durmadan konuşuyor.
Bir adamın ruhu Paris sokaklarında sürünürken, kelimeler özgürlüğün en çıplak hâline dönüşür. Erotizm beden değil, varoluş sancısıdır. Miller, edebiyatı zincirlerinden kurtarır.Olaydan çok düşüncenin, arzudan çok çıplaklığın, ahlaktan çok hakikatin izini sürer.
Puan vermedi·288 syf.·
2021 163. kitabı
Gerçeküstücülük ya da sürrealizm; bilinçaltının kendisini bilincin yüzeyinde inşa etmesi de denebilir.
Süperego'nun ilk benlik id'in tasmasını çözüp ne yaparsan yap, özgürsün artık, kural yok, fikirlere, tutkulara, içgüdülere takoz ve pranga yok; ne halin varsa gör, seni dizginlemekten; yargılarla, sınırlarla seni kuşatmaktan, evcilleştirmekten yoruldum; al dünyayı istediğin renge boyanın bir ifadesi olsa gerek sürrealizm.
Henry Miller bu anlayışın edebiyat dünyasında en usta yazarlarından.
Daha önceki okuduğum kitaplarında ki gibi bu eserde de ne kadar ahlaki yargı, düzen, sınırlama varsa yok imiş gibi kelimelerin, eylemlerin, fikirlerin, kalıpların, anlayışların, cinsel tabuların, sistemlerin, deli gömleği giydirilmiş aykırılıkların, presentabl lisanın boyasını kazıyor.
Kendi hayatını yazan bir yazar olarak Paris günlerinin güncesini okuyorsunuz.
Bir sürü mekan, sokak, şehir, insan ile renklendirilmiş; saf açlığın, şehvetin, kuralsızlığın teşkil ettiği zeminde kelimelerle çizilmiş edebi bir tablo.
İyi okumalar.
Öncelikle şunu belirtmeliyim: Bu kitabı birine önerirken dikkatli olmalısınız. Önerdiğiniz kişi sizi ya çok sevecek ya da sizden nefret edecektir.
Bir erkeğin duygularını ve yaşadıklarını en çarpıcı haliyle anlattığı bir kitap. +18 demek bile yetersiz kalır; ileri yaştaki okurları bile rahatsız edebilecek düzeyde pornografik unsurlar içeriyor.Ancak kitap yalnızca bundan ibaret değil. Yer yer oldukça zekice yazılmış, güçlü bölümler de barındırıyor.
Çoğu kişi bu kitabı yeraltı edebiyatı olarak tanımlıyor ama bana kalırsa yeraltının bile daha altında bir yerde duruyor. Henry Miller’ın öfkeli ve yıkıcı dili, yaşadığı hayatla doğrudan bağlantılı. Doğduğu ülkede tutunamayan, açlıkla boğuşan ve gittiği yerde de aynı kaderi yaşayan birinin dünyaya karşı hırçınlaşmasını anlamak zor değil. Aslında tanışmak bile isteyebilirdim.
Tüm bu sebeplerle kitabı beğendim. Hatta devamı olan Oğlak Dönencesi’ni de en kısa sürede okuyacağım.
10/10
2022 217. kitabı
#henrymiller 1930 yılında Paris'e geldiğinde, yazar olarak başarısızdı. Kaybedecek bir şey kalmadığına inanarak, tüm edebi gelenekleri bir kenara bıraktı. Sonuç, 20. yüzyılın en skandal ve etkili kitaplarından biri olan #yengeçdönencesi oldu.
Miller, müstehcen pasajlar nedeniyle, romanın Amerika Birleşik Devletleri'nde yayımlanması için yirmi yedi yıl beklemek zorunda kaldı. Küçük yayıncı Grove Press'in üç yıllık bir test süresini ustalıkla yönetmesi sonucunda, 1964 yılında romanın lehine karar verildi. Kitabın yayımlandığı 1934'te Fransa'da durum çok da farklı değildi, pornografik öğeler içerdiği için sadece İngilizce olduğu müddetçe okurların huzuruna sunuldu.
Otobiyografik metin, anekdotlardan oluşan pasajların, genel felsefi yansımaların ve cinsel eylem ve fantezilerinin yer aldığı, kronolojik bir günlük kaydıdır. Metin aynı zamanda, yazarın New York'taki çocukluğunda deneyimlediği katı ahlaka sahip püriten burjuvaziye karşı, bir isyanıdır. Eşi June Edith Mansfield'ten Paris yolculuğu için gereken parayı almıştı, cebindeki tek nakit, bir arkadaşı tarafından kendisine verilen on dolardı. Yine de Paris'e geldiğinde çok mutluydu, şehirdeki koşuşturmacayı, özellikle Montparnasse'deki sanatçılar mahallesindeki özgür yaşamı severdi. Arkadaşlarıyla, park banklarında veya boş sinemalarda yatar, bir gazetede düzeltmen olarak, lisede yardımcı öğretmen olarak veya reklam metin yazarı olarak da çalışır. On yıl kaldığı Paris’te çok sıkıntılı ve umutsuzluğa düştüğü, açlık çektiği dönemler de yaşamıştır. Dili bugün hâlâ fazla açık sözlü olabilir, ancak kesinlikle kitabın yayımlandığı 1934'te olduğu kadar şok edici değil. Paris sokaklarındaki günlük yaşamın sayısız tasvirleri kitabın bir diğer karakteristik özelliğidir. Özgür dili ve kendine has anlatım tarzıyla Miller, 1960'lı
Yazar Hakkında
Henry MillerYazar · 21 kitap
Henry Valentine Miller, yaşadığı dönemdeki edebiyat formlarının dışına çıkarak roman, otobiyografi, felsefe ve mistizmi karıştırarak kendi tarzını yaratmıştır. Kendi hayatından aldığı gerçekleri tekrardan kurgulayarak kitaplarına aktarmıştır.
Alman göçmeni katolik bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası terzi Heinrich Miller, annesi ise Louise Marie Neiting'di. Çocukluğu Brooklyn'de geçti. Gençliğinde çeşitli işlerde çalıştı ve kısa bir süre New York Şehir Üniversitesi'nde okudu. 1928 ve 1929 yıllarında ikinci karısı June Edith Smith (June Miller) ile birlikte birkaç ay Paris'te geçirdi. 1930 yılında tek başına Paris'e taşındı ve II. Dünya Savaşı patlak verene kadar burada yaşadı. Bu dönemde meteliksiz bir şekilde arkadaşlarından geçinerek avare bir hayat sürdü. Anais Nin, Alfred Perles, ve Lawrence Durrell gibi yazarlarla dostluk kurdu. 1931'in sonbaharında Alfred Perlés vasıtasıyla Chicago Tribune'un Paris baskısında bir iş buldu. Sevgilisi Anais Nin'in desteğiyle 1934 yılında ilk kitabı Yengeç Dönencesini (Tropic of Cancer) yayımladı. Ardından Kara İlkbahar (Black Spring) (1936) ve Oğlak Dönencesini (Tropic of Capricorn) (1939) yazdı. Kitapları ABD'de müstehcen bulunduğu için yasaklandı. Ancak elden ele ulaştırılan kitapları ona belli bir ün kazandırdı.
1940'da ABD'ye döndü ve California'da Big Sur'a yerleşti. ABD'nin kültürel değerlerine ve ahlâkî tavrına meydan okuyan çalışmalarına devam etti. Hayatının son yıllarını Pacific Palisades'de geçirdi.
Yengeç Dönencesi'nin 1961 yılında ABD'de yayımlanması bir müstehcenlik davasına neden oldu. 1964 yılında ABD Yüksek Mahkemesi kitabın bir edebiyat çalışması olduğuna karar verdi. Bu olay cinsel devrimin kilometre taşlarından biriydi. Kitabın basılmasını savunan avukat Elmer Gertz ve Miller sonraki yıllarda yakın arkadaş oldular.
Edebiyat çalışmalarının yanında Miller bir ressam ve amatör bir piyanistti.
