Eğer, sanat insanın kurtarıcısıdır, diyebilirsek, bu yalnızca onu yaşamın ciddiliğinden kurtarmasından, yüreğinde beklenmedik bir çocukluk uyandırmasından ötürüdür. Orman açıklığında oğlakları dans ettiren Pan'ın sihirli flütü bir kez daha sanatın simgesi oluyor.
Çünkü sorun, sanatın, bugünün insanına dünün insanına olduğundan daha az önemli ya da hiç önemsiz görünmesi değil; sanatçının kendisi sanatını önemsiz bir çabaymış gibi görüyor.
Şimdinin sanatçısı bizi şaka olan, aslında kendi kendisini alaya alan bir sanatı izlemeye çağırıyor. Zaten bu esinin gülünçlüğü de buradan kaynaklanıyor. Belli birini ya da bir şeyi alaya almak yerine, yeni sanat sanatı gülünçleştiriyor - eh, kurbansız güldürü olmaz zaten.