Luna Lovegood
@HolmesEurus
Şu anda okuduğu kitaplar
Liderler farkında olsalar da olmasalar da, organizasyonlarda kültürler her zaman kilit taşı alışkanlıklardan doğar. Örneğin West Point'teki ABD Kara Harp Okulu'na yeni başlamış öğrencileri inceleyen araştırmacılar, onların genel not ortalamalarını, fiziksel becerilerini, askeri yeteneklerini, öz-disiplin özelliklerini ölçtüler. Bu faktörleri öğrencilerin okulu bırakma/mezun olma durumlarıyla ilişkilendirdikleri zaman, hepsinden çok daha önemli bir diğer faktörün varlığını bulguladılar. Araştırmacıların "azim" diye adlandırdıkları bu faktör, "zorluklar karşısında gayretle çalışarak, başarısızlıklara, aksiliklere ve duraklamalara rağmen çaba ve ilgi göstermeyi yıllar boyu sürdürme" eğilimi olarak tanımlanıyordu.
Reklam
İnsan, sıradan bir şey, bir nesne değildir; nesneler birbirini belirler ama insan nihai anlamda kendini belirleyen bir varlıktır.
Mevcut yetilerinin ve çevrenin sınırları dahilinde, olduğu kişi neyse, onu kendinden yaratmıştır, örneğin toplama kamplarında, bu yaşayan laboratuvarda ve bu sınav alanında, yoldaşlarımızdan bazılarının domuz gibi, bazılarının da aziz gibi davrandıklarına tanık olduk. İnsanın içinde her iki potansiyel de vardır ve hangisinin gerçekleşeceği koşullara değil, kararlara bağlıdır.
Bununla aynı çizgide bir görüş, Gordon W. Allport’ un The Individual and His Religion (Birey ve Dini) adlı kitabında bulunabilir: “Kendine gülmeyi öğrenen nevrotik birey, kendim idare etme, belki de iyileşme yoluna girmiş olabilir." Çelişik niyet, Allport’ un görüşünü deneysel olarak doğrulamakta ve klinikte uygulamaktadır.
İnsan sürekli, mevcut potansiyeller yığınıyla ilgili olarak kendi tercihlerini yapar, bunlardan hangisi hiçliğe mahkûm edilecek ve hangileri gerçekleştirilecek? Hangi tercih gerçekte sonsuza kadar ölümsüz, “zamanın kumları üzerindeki ayak izi" kılınacak insanın, her an, şöyle ya da böyle, varoluşunun anıtının ne olacağına karar vermesi gerekir.
Reklam