"Benimle konuştular ama onları dinlemedim. Sırlarını saklamamın tek nedeni, söylediklerini duyduğum an unutmamdı. Beni sevdiler ama neyi sevdiklerini bilemediler. Çünkü buna asla izin vermedim. Bana sundukları bütün o sevgi, göğsümden girip sırtımdan çıktı ve boşa gitti... Sonrasında defalarca bana ulaşmaya çalıştılar. Ama hiçbir çağrılarına yanıt vermedim. Onlardan gelen haberlerin hiçbirine dönüp bakmadım. Çünkü hepsi de, ayağımın altına döşediğim birer kaldırım taşıydı. Üzerlerinde yürümekten başka bir şey yapmadım...
Umarım hepsi de iyidir. Umarım karşılarına gerçek duyguları olan birileri çıkmış ve onları gerçekten sevmiştir. Umarım beni unutmuşlardır. Umarım benim yüzümden dostluğa olan inançlarını kaybetmemişlerdir."