Rosa doğduğunda tıpkı porselenden yapılma bir taşbebek gibi bembeyaz, pürüzsüz, kırışıksız bir bebekti...
Hiçbir şeyi bilmek istemeyen, normal bir hayat yaşadıkları hayalini sürdürebilen, acılarla dolu bir denizde sürüklenen bir salın üstünde olduklarını kabule yanaşmayan, tüm kanıtlara rağmen kendi mutlu dünyalarının az ötesinde başka hayatlar olduğundan ve o karanlık tarafta hayatta kalan ya da ölen başkalarının olduğundan haberleri olmayan insanların o huzurlu ve düzenli hayatlanının paralelinde gerçekleşmekte olan korkunç şeyleri bütün dünya öğrenmeliydi.
Yalnızlığını daha güçlü ve kendini daha yorgun hissetti.
