HonoreDeBalzacc
@HonoreDeBalzacc
34 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
İpucu içerir.
İçimi ısıtan, tekrar tekrar saf niyeti ve iyiliğin değerini hatırlatan, sadelikleriyle güzelleşen karakterler vardı. Bunlar Dunya, Sonya, Razumihin, Lebezyatnikov.
Diğer yandan kötülüğüyle içinin çirkinliğini çok net ortaya koyan Lujin....
Çıkarcı ve kırıcı kişiliğiyle Lujin'in, dostane ve insancıl yapıya sahip olan Lebezyatnikov'u hor görmesi, incitmesi içimi burktu. Mütevazı yaşamıyla dünyadan biraz sohbet, sıcaklık, huzur beklerken Lujin gibiler tarafından incitilen ne çok Lebezyatnikov vardır hayatta.
Bunun yanında Razumihin'in arkadaş canlısı kişiliği ile Raskolnikov'a bağlılığı... Raskolnikov onu kovsa da arkadaşının iyiliğini gözetip onun için çabalaması... İnsanın çevresinde böyle insanlar olması için bunu hak edecek bir ruhu olmalı sanırım...
Raskolnikov'un Marmeladov ailesine karşılıksız iyilikleri, Sonya'nın Raskolnikov'un peşinden ayrılmaması, Raskolnikov hastanede hasta-mahkumken Sonya'nın onu pencereden görürüm ümidiyle yollarda beklemesi büyük ve etkileyici hisler uyandırdı içimde.
Ve asıl mesajlar... Kendi fikirlerini, kendi özünü diğer insanlarınkinden daha üstün görüp amaçların, ideallerin için onları çiğnemeyi mübah görmemek. Birlikte yaşayarak yavaş ve acı da olsa en sağlıklı gelişimi göstermek. İşte doğru olanlar bunlar.
Toplumların zaman içerisindeki yolculukları
Kitap dünya üzerindeki farklı toplumların binlerce yıl içerisindeki yolculuklarını ele alıyor. Bu süreçte gelişimlerini özellikle coğrafyanın etkisi bağlamında tartışıyor.
Tüm dünyayı ele almasından dolayı kapsamlı bir kitap. Okurken sık sık bu kadar bilgi birikimi nasıl edinilir ve sunulur diye düşündüm.
Ayrıntılar bazen okumayı zorlaştırabiliyor fakat kitap okunmaya değer. Kitabın sonlarına doğru konu günümüz dünyasıyla ilgili olarak da inceleniyor. Bu durum okumaya daha da keyif katıyor.
Kitap bundan 100-150 yıl önce yazılmış. Dili ağır olmayan, okurken hikayeden uzaklaşıp farklı konulardaki detaylara girilmeyen bir kitap. Okurken en çok güldüğüm kitaplardan oldu. Bazen maceraların devamını merak ederek okudum. Okurken zamanın klasik öğretmen tarzını görebiliyoruz, hakim olan batıl inançları görebiliyoruz.
Kitapta afacan çocuğun kötü niyetli çocuk olmadığı çıkarımı yapılabiliyor. Fakat kitapta ulaşabileceğiniz tek çıkarım bu değil. “Gece yarısı kütüphanesi” kitabında olduğu gibi bu kitapta da sahip olduklarımızın kıymetini bilmenin önemi vurgulanıyor. Elbette bunların yanında başka güzel mesajlar da yer alıyor.
Spoiler içerebilir
Sanatoryum gibi farklı bir mekanda geçiyor hikaye. Bir umut peşinde yaşayan karakter bu sanatoryumda doğal, samimi, saf bağlar kuruyor. Okurken kendimi alışılmadık bir ortamda buldum, bazen de eğlendim. Tarlakuşu’nun Take hanımla yaşadığı tüm süreç hüzünlüydü…
Zaman zaman şiirsel bir dil içeriyor ve yazarın bu diline uyum sağlayamadığım oldu. Belki biraz da çevirinin etkisi vardır.
Hem vahşetin çağrısı kitabında hem de bu kitapta köpeklerin, kurtların doğasında bulunan güç ve mücadele ile heyecanlandım. Bu güç, çaba, istek ve enerjinin sınırlarının zorlanması benim de başımı döndürdü zaman zaman. Kuzeyin soğuk, koyu yeşil, gündüz bile yarım aydınlık ormanlarını hissettim.
Fakat elbette kitabın özünde sevginin etkisi, sevgisizliğin kişiliği nasıl şekillendirdiği gibi durumlar var.
