...çevreme baktım, herkesin yaşamının benim yıkılışım üzerinde bir an bile durmadan sürüp gitmesine şaştım.
Sayfa 187
Aşk,
Beni çağırdı diye gitmiştim aşkın peşinden.
Aldanıp sesine izledim onu. Hangi fedakarlığı istediyse yaptım. Sevgisine diyet hangi acıyı istediyse tattım. Son bir umuttu aşk benim için. Usanmadan peşinden koştum. Ve aşkı gördüm. Aşık oldum. Çağırdığında baktım. Konuştuğunda inandım.
Oysa görmedim..
Kirpikleri ardına gizlenmiş kılıçları, hançerleri, okları..
Taç giydirir demişlerdi, benim tahtımı yerle bir etti aşk. Huzur bulursun demişlerdi, gönül yurdumu tarumar etti aşk. Sonunda ben de anladım. Ne sahip olunurmuş aşka, ne de kendine sahip olunsun istermiş AŞK
❝
Dünyanın sorunu, akıllı insanların şüphelerle doluyken, aptalların özgüvenle dolu olması.
❞
