Phoibos

Sarı bit seni…kapa çeneni otur babanın ayağının dibinde
“(…)Geçen sefer Sırlar Odası açıldığında, bir Bulanık öldü. Bahse girerim ki, bu sefer de onlardan birinin öldürülmesine pek bir şey kalmamıştır. Umarım bu Granger olur,” dedi zevkle.
Sayfa 209 - Draco MALfoy·Kitabı okudu
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?

Phoibos

, bir kitap okudu
8/10
·160 syf.·
12 saatte okudu
·
2026 58. kitabı
Post Öykü
7.5/10 · 13 okunma

Phoibos

, bir kitap okudu
9/10
·112 syf.·
5 günde okudu
·
2026 57. kitabı
Ömer Seyfettin
8.5/10 · 280 okunma
Kendi yazdıklarımdan alıntılar iletisi
𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 Odaya sızan ay ışığı simsiyah zırhına çarparken, Karanlıklar Kralı aniden durakladı. Prensesin gözlerinde parıldayan yıldızlar, ona asırlardır hissetmediği, adını bile unuttuğu bir şefkati hatırlatmıştı. 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 Gözlerini gözlerimden ayırmıyordu. Sustum. Ama içimdeki şehir onun adıyla çalkalanıyordu: “Sen İstanbul gibisin, Leyla," dedim içimden. “Bazen ısıtır, bazen üşütürsün. Bazen bir çocuk gibi güldürür, bazen bir sonbahar gibi hüzünlendirirsin. Bazen öyle bir aşık edersin ki, deli eder bu adamı senin sevdan..." Çay bardağını tutan parmaklarına baktım. “Sen İstanbul gibisin, Leyla. Hayatım, her şeyim, can parem... Güzel gözlüm, sen benim bu dünyada ait olduğum tek yersin.” 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 “Karanfilin gölgesiydi belki de…Kendisi değil, ardında bıraktığı izdi beni yaşatan.Çünkü bazı şeyler ışıkta değil,gölgesinde gerçek olur.” 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 “Ne yani? Şiirler beste mi oluyor? Ne lüzumsuz şeymiş bu!” “Öyle demeyin azizim. Şiir nedir bilmeyen vasıfsızlar bile, bestelenince kalplerine dokunduğunu fark ediyor.” 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 “Bana büyük şeyler vermedi; ama küçük şeyleri büyük yaptı.” 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 “İnsan bazen birini değil, onunla olduğu hâlini özler.” 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟 “İnsanların gözleri vardır. Bir de Leyla’nın gözleri vardı. Işığa bakınca rengi değişirdi. Ben hangisinin gerçek olduğunu hiç öğrenemedim.” 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟
Duygu ve Düşünce
he de geç
⊹ ࣪ ﹏𓊝﹏𓂁﹏⊹ ࣪ ˖ Hayat hakkında düşünmek ve onu gerçekten yaşamak için aslında çok kısa bir vaktimiz var. Eğer her şeyi kafaya takıp durursak, geriye yaşayacak zamanımız kalmaz. Üzüldüğümüzde, mutlu olduğumuzda ya da sinirlendiğimizde; tüm bu duyguları bir gösteriş malzemesi yapmadan, kendi içimizde yalın bir şekilde yaşamamız gerektiğine inanıyorum. İşte bu yüzden benim hayat mottom: "He de geç." Biri seni sinirlendirdi mi? He de geç. Mutlu musun? He de geç. Üzgün müsün? Yine he de geç... Hayat cidden kendi kendimize zorlaştırdığımız kadar karmaşık değil; düşündüğümüzden çok daha kolay. Hayat, çocukken ilk defa oynadığımız o oyunlara benziyor. İlk başta yabancılık çekeriz ama bir süre sonra o oyunda uzmanlaşırız. Bu yüzden kuralları çok da büyütmemek, hayata "he" deyip geçmeyi bilmek gerek.
Duygu ve Düşünce