Ümit Taş
@Hopestone
3 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
“Nasıl oluyor da bir insan diğer bir insan bu kadar çok mesut edebiliyor?.. İnsanın içinde ne müthiş kuvvetlerin saklı olması lazım!”
Reklam
“Dün akşam, hele buraya geldikten sonra, bir an neler ümit etmiştim… Sihirli bir el tarafından tamamen değiştirileceğimi, ruhumda, küçük kız çocukları gibi masum, fakat aynı zamanda bütün hayatımı kavrayacak kadar kuvvetli heyecanlar duyacağımı, bu sabah uykudan, başka bir dünyaya doğar gibi uyanacağımı sanmıştım. Fakat hakikat ne kadar başka… Hava her zamanki gibi kapalı; odam soğuk… Yanımda, her şeye rağmen bana yabancı, bütün yakınlığına rağmen benden ayrı, benden başka bir insan… Adalelerimde yorgunluk ve başımda ağrı…”
Türk edebiyatındaki en iyi girişlerden biri
Şimdiye kadar tesadüf ettiğim insanlardan bir tanesi benim üzerimde belki en büyük tesiri yapmıştır.
Genç kız sözümü kesti. “Herhalde Kül Kedisi de prensi uyarmıştı. Çünkü tam bir prenses halini alabileceğini pek sanmıyordu. Ne de olsa küçük bir kül kedisiydi…”
“Söz sırası prenste,” diye atıldım. “O ne dedi biliyor musun?”
“Hayır…”
“Prens, ‘Canı cehenneme!’ diye bağırdı, sonra da kızı öptü.”
Ve öylede yaptım…
SON
Çünkü müphem bir his bana, kim olursa olsun bir insanı tamamen gördükten ve gördüklerini kendinden saklamadıktan sonra, ona hiçbir zaman büsbütün yaklaşılamayacağını fısıldıyordu.