Olağanüstü koşullarda insan, hiç de kitaplarda anlatılan karakterlere benzemiyor doğrusu. Kitaplara konu olan türde insanlara rastlamadım ben, hiç çıkmadı karşıma öyle birileri. Tam tersine denk geldim hep. Bir roman kahramanı değil insan. Hepimiz kıyamet tellâllarıyız. Kimimiz büyük çapta, kimimiz küçük.
...
Kıyamet kopsa dahi kötülük mekanizmaları işlemeye devam edecek. Bunu anladım. Dedikodu yapmaya, idarecilerin karşısında el pençe divan durmaya, televizyonlarını ve kürk mantolarını kurtarmaya devam edecek insanlar. Dünyanın o son gününün arifesinde insan, aynı şimdiki gibi olacak. Hep aynı kalacak.