"Polina olmasa kendimi yaklaşan sonun komikliğine olduğum gibi bırakır, gırtlağımı paralarcasına kahkahalar atarak gülerdim. Fakat Polina kafamı kurcalıyor; kaderinin belirleneceğini de seziyorum, fakat itiraf edeyim ki beni huzursuz eden kaderi değil. Onun bütün sırlarını öğrenmek istiyorum, bana, "Seni seviyorum," demesini isterdim, eğer bu çılgın umut gerçekleşmeyecekse... İsteyecek başka neyim var..? Ne istediğimi biliyor muyum..? Kendimi kaybetmiş gibiyim; tek istediğim sonsuza dek, daima, bütün ömrümce onun yanında olmak, onun ışığıyla, onun halesiyle aydınlanmak. Ondan ötesini bilmiyorum..! Ondan kaçabilir miyim hiç..?"
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Rosa" dedi Cornelius en sonunda sessizliği bozarak. "Her şey doğanın egemenliği altında gerçekleşir, bahar çiçekleri ölür, yerine başkaları gelir. Menekşe ve sarmaşıkları nazikçe okşayan arılar gül için, yasemin için ve karanfil için hep aynı sevgiyle kanat çırparlar."