Ne güzel ondan bahsedildiğini duymak,
Ne hoş onun amber kokusuyla sarılmak!
Konuşsun, herkese karşı sağır kesilirim,
Sadece onun şakıyan tatlı sesini işitirim.
Halife bile benim karşıma gelip dikilse,
Ayıramam ondan gözlerimi bir an bile!
Zorlanıp mecbur bırakılsam yanından ayrılmaya, Topallaya topallaya giderim bakarak hep arkaya.
Uzaklaşsa bile bedenim, gözlerimi ben hep ona mihlarım,
Boğulmakta olan birinin karaya bakışı gibi ona bakarım.
Onun uzaklaşıp gittiğini düşünecek olsam inanın kahrolurum,
Toz, duman ve alevlerin ortasında kalmış biri gibi boğulurum.
Eğer bana "Göğe çıksa bile sen ona ulaşır mısın?" desen,
Evet, oraya çıkmak için bir merdiven elbette bulurum ben!