Hayat, yıllar sonra söylenmiş eski bir söz gibi ağırlaşmaya başlarken, bir daha dünya üzerinde görmeyeceğim kadar güzel ve derin bir uyku çektim o gece.
Ama yine de Kendimizi kandırmayalım. Değişmiş, bambaşka biri olmuş değilim. Insan öyle bir yolculuğa çıktı, psikologa gitti, içindeki beni keşfetti, yogaya başladı, çakrasını açtı, oturup roman yazdı, kalkıp tutkulu bir aşka yelken açtı filan diye cümle düğümünü çözüp tekmil derdinden arınmıyor. Huzursuzluk da huzur gibi ruhta köklenen vahşi bir çiçek, bir gül, baygın rayihasını salıp sivri dikenlerini batırarak içten içe açmaya devam ediyor.