Hukukçunuz
@Hukukcunuz
Şu anda okuduğu kitap
Yaşamak - yu hua
Nereden başlasam bilemedim.
Yu Hua yaşam yolunda hepimizin şahit olduğu çok bilindik ve aynı zamanda hepimizin etkileneceği bir hikaye anlatmış. Çünkü anlatılanlar herkesin hayatından bir parça bulabileceği kadar olası şeyler.
Kitabın çoğu yerinde durup; hayır bu da olmamıştır diye düşündüm ama tamda olmamıştır ya da olmaması gerekir dediğim şeylerin hepsi de oldu aslında. Ben okurken özellikle bazı yerlerinde gerçekten çok etkilendim. Keşke böyle olmasaydı dedim kendi kendime...
Gerçek hayattan kesitlerle dolu bir roman.
Kitabın adı ‘Yaşamak’ olsa da bana kalırsa Yu Hua kitapta yaşamla ölüm arasındaki bütün kötü anları kaleme almış. Her ne kadar kaleme alınan anlar tatsız ve şahit olmak istemediğimiz şeyler olsa da; öyle güzel kaleme alınmış ki, bir çırpıda bitiyor.
İçerikten hiç bahsetmeyeceğim ama incelememi en beğendiğim alıntıyla bitirmek istiyorum.
“Sıradan bir hayat en iyisi. Onunla savaş, bununla mücadele et derken, sonunda hayatından oluyorsun.”(s.201)
Kesinlikle her okurun okuması gereken bir eser.
Keyifli okumalar dilerim.
Sineklerin Tanrısı
William Golding; İkinci Dünya Savaşı’ndan önce ve sonra uzun süre öğretmenlik yapmış; bu savaşta insanların birbirlerine nasıl kıydıklarını kendi gözleriyle gören yazarın kaleminden çıkan bir eser; Sineklerin Tanrısı...
“Şiir yazamadığım için düzyazı yazıyorum.” diyen Golding, 1954’te Sineklerin Tanrısı’nı yazdı.
Issız bir adaya düşmüş yaşları altı ile on iki yaş arasında olan çocukların serüvenini anlatıyor Golding. Ama şunu söylemek isterim ki; Sineklerin Tanrısı çocuklar için yazılmış bir serüven romanı değil.
Çocukların adaya düşmesiyle başlayan bu serüven; başlangıçta oyun gibi görünse de sonradan bulundukları adayı tam bir cehenneme çevirmeleriyle devam ediyor. Kurtulmanın tek çaresinin ateş olduğu bilincinde olan çocuklar; hiçbir zaman sönmemesi gereken bir ateş, çocukların kurtuluş umudunun bir simgesi, bu ıssız adayla dünya arasında tek haberleşme aracıdır.
Kitaptaki kahramanlar ve kitabın bütünü ele alındığında şöyle bir sonuca varılabilir; çocukların kötülük bilmediği gibi bir algı vardır çoğumuzda; aslında kitap birazda bu algıyı yıkıyor. Çünkü çocukların da tıpkı yetişkinler gibi; hem iyi hem de kötü içgüdüleri olduğunu gösteriyor bize. Bazısında iyilik ağır basarken bazısında kötülük gün yüzüne çıkıyor.
Kitapta anlatılmak istenen de tam olarak bu; iyilikle kötülüğün, aydınlık güçlerle karanlık güçlerin çarpıştığı bir durumu, çocukların yaşadıklarından gözler önüne sermek.
Çok başarılı bir şekilde ele alınan bu eseri, tüm kitap severlerin okuması dileğiyle...
Keyifli okumalar.
İnsancıklar
Fyodor Dostoyevski’nin henüz 25 yaşındayken yayımlanan ilk romanı.
Makar Devuşkin ile Varvara Alekseyevna’nın birbirine yazdığı mektuplardan oluşan bir eser.
Yoksulluk ile mutsuzluk arasında gidip gelen kahramanlarımız...
Bu durumu çok güzel bir cümleyle anlatan Dostoyevski; “Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. Mutsuz ile yoksulun birbirinden uzak durması lazım, birbirlerine bulaştırmamak için.”
Aslında anlatılan duygular; hepimizin çoğu zaman yaşadığı duygular. Mesela önyargı, mutsuzluk, kibir, umutsuzluk, merhamet, acı, pişmanlık... Bunun gibi daha sayabileceğim birçok duyguya yer verilmiş ve çok güzel bir şekilde harmanlanmış. Aynı zamanda duygunun da ötesine geçip yaşadığımız, şahit olduğumuz ya da belki bir gün yaşayacağımız bir durum; ‘yoksulluk’ kavramı üzerinde çok güzel durmuş Dostoyevski ve kitap yoksulluk üzerine şekillenmiş. Dostoyevski bu eserinde; yoksulluktan, mutsuzluktan tutupta ölüme kadar uzanan bu yolda, akıcı anlatımıyla mükemmel bir eser bırakmış bizlere..
“Ben öleceğim, Varenka, hemen öleceğim; benim kalbim kaldırmaz böyle mutsuzluğu!”
Bir çırpıda okunup; güzel etkiler bırakan bu eseri herkesin okuması dileğiyle..
Keyifli okumalar.
Yıllar önce okumuştum kitabı. Ve şimdilerde yeniden okumak istedim. İlk defa bir kitabı ikinci okuyuşum diyebilirim. O kadar mükemmel bir anlatımı var ki; kelimeler özenle seçilmiş ve aynı zamanda anlatımı çok sakin, okumaya başladığınızda kitap kendiliğinden akıp gidiyor. Kitabı okumayan çok az okur kalmıştır belki ama ben yine de söylemeden geçemeyeceğim kesinlikle okunması gereken bir kitap.
