Daralıyor insan dipsiz ve karanlık kuyularda hissediyor kendini bazen. Münzevi bir hayatı yaşamak istiyor canlı kalan hayat damarlarıyla. Yoruluyor, sığınacak yer bulamayınca kendine sığınıyor. Ve sonra diyor ki benim ALLAH’tan başka sığınağım yok. ALLAH’m aciz ve kendinden başkasını göremeyecek kadar bencil kullardan merhamet bekleyecek kadar aciz bırakma…