Sinem Gözüdok
@Hunilianne
54 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Sarsıcı bir kitap
Son Zil Çalmadan
Boğazınıza düğümlendiğini hissettiğiniz satırlar oldu mu hiç?
Yumruklarınızı sıka sıka okuduğunuz cümleler, peki ? Adalet kelimesi hiç yutkunamadığınız bir hale büründü mü?
Bazen bir film karesi bazen bir kitap çok ağır gelir, altında ezilecek gibi hisseder, etkisini atamayacağınız bir iz olur ya işte öyle bir kitap…
Ana karakterimiz Zerya, Van’ın bir köyünde yaşar. Halk bir yandan babası bir yandan. Ancak o okuyup öğretmen olmuştur. Annesi ve öğretmenin desteği, onun gayreti bir olmuştur. İlk ataması olur. Turistik bir sahil kasabasına gider. Bir yandan heyecanı diğer yandan korkuları olsa da atanmıştır, mutluluk onundur. Hatta annesi de yanına gelsin ister ancak nasip olmaz.
Henüz okulun başındayken, müdür yardımcısının da olduğu beş kişi Zerya’yı kaçırır. Günlerce buz gibi karanlık bir yerde tutulur. Şiddetin fiziksel olanı da psikolojik olanı da çok ağırdır. Ancak kaçmayı başarır. Kalbindeki o sevgi, umut, merhamet kırıntılarını süpürmüşlerdir. Adaleti intikamla harmanlamak ister. Onu kaçıranlara kendisi cezasını vermek ister.
Yazarın bir cümlesi o an okurun zihnine kazınır “Karanlıkla savaşmak için önce karanlığı anlaması gerekiyordu…”
Benim için çok sert bir kitaptı, kadına yönelik şiddet, toplumun yüzsüzlüğü, çaresizliğin kine, intikama bürünmesi, acıların insanı bambaşka birine dönüştürmesi, kendi adaletini arayan bir kadının iç dünyası çok çok iz bıraktı…
Zerya gibi nicelerini yitirdik biz. Çünkü ülkemizde hep şu soru zihnimizde olacak “Kız çocuğu olmakla suçlu olmak arasında neden bu kadar ince bir çizgi vardı? Neden onun varlığı bir erkeğin yokluğunu bu kadar hatırlatıyordu?”
Kalbinizi paramparça edecek bir kitap bırakıyorum. Kitapla kalınız lütfen
Son Zil Çalmadan
Selami Çınarcı
Son Zil Çalmadan
Selami Çınarcı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hoyrat mı Hoyrat ama Vefalı
“Sürgün Kedi Hoyrat”
Sürgüne giden Hoyrat’ın hikayesi…
Ormanlık alana yakın bir yere kurulu fabrikada işletmeci olan Selçuk Bey, sanki köy ile şehir hayatını harmanlıyor.
Fabrika’da el ele verilerek yapılan bir kümes. Tavuklar, kazlar, hindiler… Sülün dahi vardır. Fabrika’yı koruyan kollayan köpek derken bizim Hoyrat kedimiz de vardır.
Bir gün iki gün derken, garip olaylar silsilesi başlar. Tavuklar birer birer kaybolur. Acaba tilki mi kaptı yoksa bizim köpek mi yaptı diye kollar sıvanmıştı ki yavruyken fabrikaya bırakılan oraların en irice kedisi Hoyrat’ın oburlaştığı fark edilir. Birileri de ağzında tavuk gördüğünü söylemektedir. Öyle hemen inanmasak da tavukların ölümü devam eder.
Bizimkiler de İzmir’den fabrikaya mal getiren tır ile Hoyrat’ı sürgüne gönderir.
Olay bu ya, fabrika taşınır ancak aylar geçse de bizim Hoyrat çıkıp gelir.
Taşın, tozun arasından sıyrılan rengarenk bir dünya adeta… İstanbul’un orta yerinde o sıcacık Anadolu özleminiz diniyor sanki. Sanki yazarımız bir kedi hikayesine bir bir sadeliği mi işlemiş… O sadelik ki bize modern dünyaya şöyle bir bakış attırıyor. Hoyrat’ın gözünden hayata bakıp yorgun işçilere, verilen emekleri, yardımlaşmanın kıymetini, yer yer yalnızlığı satırlarda buluyoruz.
Sürgün Kedi Hoyrat
Selçuk Özyurt
Sürgün Kedi Hoyrat
Selçuk ÖzyurtMüthiş
Kitapçı
İnsan görünen hayatı ile mi tamamlanır yoksa iç dünyası o samimi huzuru yakalayınca mı tamamlanır?
Sanırım hepimiz cevabı biliyoruz ama yaşadığımız dönemin kazazedeleri gibiyiz…
Vardır ya bir his, her şey çok güzel ilerler gibi görünür ama içsel bir yalnızlığa batmışsındır… O his tam da Can’da bulunuyor. Bir kitapçıya girmesiyle zihninde bir yerlerde soruların cevaplarını cesurca verme vakti gelmiştir. Her şey yolunda bu mutsuzluk da neyin nesi? Bu sorulara verecek cevapların var mı?
Aşk ile başlayıp kendine yolculuk etmen peki? Ah Can… Kaybolmuşluğunla, insan ilişkilerinle, yürek burkan bir his uyandırdın ama özüne derinliklerine bakınca o kadar bizden o kadar içtensin ki… Bir yanda statü, başarı, güvenli alanın konforu, toplumun beklentileri diğer yanda gündelik ilişkilerin, zamanın değerini bağdaştırdıklarının değersizliği…
Son zamanlarda farklı türden kitaplardan okudum.. Selçuk Özyurt’un okuduğum ikinci kitabı.. Ama hayatımda bu kadar etkilendiğim az kitap olmuştur.
Yazım dili öylesine sade ki, karakterler o kadar bizden, o kadar hayatımızdan ki kitap ne ara bitti bilemiyorsun. Kendine, iç dünyasına yolculuk yapmak isteyenlere de bir rehber adeta…
Çok güzeldi yaaaaa…
Kitapçı
Selçuk Özyurt
Kitapçı
Selçuk Özyurt