Okuduğum sayfada ayrı ayrı şöyle iki kesit yer alıyor: "...Egemenlik çağından itibaren bir genç kız, bir erkekle karşılaşınca yüzünü ya da hiç değilse ağzını, başını saran yemeninin ucu ile örter. Bir kadının ağzı onun mahrem yeri olarak kabul edilir." , "...Bundan başka, sesi de namahremdir kadının. Rasgele herkesle konuşamaz kadın. Hele genç bir kız veya gelin, kendinden büyük erkeğe el ve baş işareti ile dahi meral anlatamaz. Yüzüne bakamaz."
Mahremi de namahremi de bedenlerde değil zihniyetlerde aramaya başlayacağımız günler için çok geç kaldık.