HAYATİ UMUT SÖNMEZ
@Hus_hus
Şu anda okuduğu kitap
Tanrılar Okulu'na Atfeden Bir İncelemeFelsefe
Düşlenmemiş bir lâhza hiç yaşanmamış bir soluktur. Soluğu kutsayan düştür ki düşü de kutsî kılan şimdidir. İnsan şimdide yaşarsa hastalık, yaşlılık ve ölüm fikri onu teğet geçip insan onurunu yüceltir ama yok, korku ve bağımlılıkla yaşarsa geçmişle iç içe olup hastalık, yaşlılık ve ölüm, insan onuruna bir hakaret çığlığıyla hem onun bedenini teslim alır hem de tutsak ruhunu.
Dolayısıyla hayat bir karşıtlıklar birliğidir. Hayat ce dünya insanın dışındadır ve insanın dışında cereyan eden savaşlar, çalkantılar insan kendisini dâhil ettiremediği sürece onun kaderini çizemez. Yani insan var olduğu için dünya anlamlı ve gerçek olarak gözükür ama tek gerçek, insanın kurduğu düşüdür. Düş olmadan hiçbir şey vuku bulmaz.
O zaman insan düş kurmalı ve katiyen düşlerinden vazgeçmemelidir. Çünkü kendisinden başka bir gerçeklik yoktur ki gerçek olan insanın düşüdür ve insan düşlediği için dışımızda bir dünya var oluyor ve çevresel bir hareketlilik toprakla filizlenip rengârenk çiçekler armağan ediyor ki bunun ötesi yok! Ancak insan düşlerse korkularından sıyrılıp aşırı bağımlılıktan kendisini alıkoyarsa kendini bulur ve öz hakikî benliğine geri dönmüş olur.
Ne var ki düşünmek kaderdir ama düşün kaderinin içini düşleyen insan doldurmalı ve düşsel yazgısını Oluş'a yani Oluş'un bütünlüğünde keşfedip kendini, kendi kendine tamamlayıp gerçekleştirmelidir. Çünkü en temel erek, insanın Oluş'u ve bu Oluş'u gerçekleştirmesidir.
"Senin içinde savaş yoksa dışında da olmaz!" Dolayısıyla bu çetin savaşı bitirecek düşün düşüdür ve sadece düş, ölümü yenilgiye uğratıp içsel barışı taçlandırarak antagonizmadan, hipnotizmadan, bağımlılıktan ve batıl inançlardan bağımsız bir okulu inşa edebilir. İşte bu okul, Oluş Okulu yani Tanrılar Okulu'dur.
İnsanlar yalnızca bu okulda kendine geri dönmek
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sokrates'in SavunmasıFelsefe
Sokrates'in Savunması, kişiselliğin/bireyselliğin arka planda tutulup daha çok toplumsal hayatın gerçekliliğine önem verip, toplumun her şeyin üstünde tutulduğu yegâne gerçeklik olarak atıfta bulunmaktadır.
Her nasıl hadiseler, olaylar, koşullar insana hiç istemediği durumlara/koşullara sürüklese bile insanın sırtını dönemeyeceği toplumsal bir realitesi vardır ve bu gerçekçiliğin payidar kalması için bu uğurda insan kendi canından da vazgeçebilir. Yeter ki toplum yaşasın, toplumsal hayatın yaşayış biçimi ve onun erdemliliği, kuralları yaşasın diye!
Gerçeklik = Düş + ZamanFelsefe
Yalnızca seven kişi özgür olabilir ve yalnızca özgür kişi sevebilir. Özgürlük ve sevgi aynı gerçekliğin iki yüzüdür.
