Hüseyin Cirit
@Huseyinciritt
Yer, içer, Okur, gezer, ️
Şu anda okuduğu kitap
Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir.Duygu ve Düşünce
Rousseau, İnsanın doğuştan özgür olduğunu ama toplumsal yaşamın getirdiği kurallarla her yerde zincire vurulduğunu söylüyor. Bu esaret zincirini kırmanın tek yolunu da ortak çıkarları ve adaleti temsil eden "Genel İrade" kavramıyla açıklıyor. Ona göre meşru bir devlette yasalar, çoğunluğun anlık isteklerine göre değil, toplumun tamamının iyiliğini hedefleyen bu ortak akla göre yapılmalı. Yani birey, bizzat kendisinin de parçası olduğu bu genel iradeye itaat ettiği sürece aslında yine kendi iradesine uymuş oluyor ve doğasındaki o özgürlüğü kaybetmiyor.
Ancak Rousseau'nun kafasındaki bu ideal sistem, bugün bizim bildiğimiz cumhuriyet yapısıyla fena halde çelişiyorr. Çünkü Rousseau, günümüz demokrasilerinin kalbi olan meclisleri ve temsili demokrasiyi tamamen reddediyor; halkın kendi iradesini vekillere devredemeyeceğini, yasaları doğrudan kendisinin yapması gerektiğini savunuyor. Üstelik gücün tek elde toplanmasını engelleyen güçler ayrılığı ilkesine de karşı çıkıyor. Egemenliğin bölünemez bir bütün olduğunu, yasama gücünün sadece halkta kalması gerektiğini ve hükümetin ise sadece halkın basit bir memuru olduğunu söyleyerek modern anayasal sistemlerin mantığına tamamen ters düşüyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
En Bilindik cümleye,
Hayvan Çiftliği’nin o meşhur, "Bütün hayvanlar eşittir, ama bazı hayvanlar diğerlerinden daha eşittir," cümlesi, romantik sloganlarla yola çıkan her yapının, işin içine güç yönetimi ve kaynakların bölüşümü girdiğinde nasıl kaçınılmaz bir illüzyona dönüştüğünün en net gösterimi. Bir okur olarak bu duvara yazılanları gördüğümde saf bir hayal kırıklığı değil, sistemin ve insan doğasının soğukkanlı gerçekliğini izlemenin haklılığını hissediyorum; çünkü domuzlar eşitlik gibi mutlak bir kavramın yanına "daha" kelimesini ekleyerek sadece dili bükmüyor, kitlelerin zihnini manipüle edip rasyonel düşünceyi felç ediyorlar. Boxer gibi en alttakiler saf bir inançla üretmeye ve sorgulamadan sadakat göstermeye devam ederken, masada oturup kuralları koyan ve pastayı bölüşen azınlık her zaman "daha eşit" kalıyor. Günün sonunda bu trajik döngü bana, dünyadaki hiçbir yapının tamamen eşitlik üzerine kurulamayacağını, romantik sloganlara kanmak yerine her zaman arka plandaki stratejiye, gücün kimin elinde toplandığına ve kaynakların nasıl yönetildiğine bakmak gerektiğini sert bir şekilde hatırlatıyor.
Ecce HomoAlıntı
Saygı duyuyorsunuz bana: ya günün birinde de ğ i ş i r-
s e saygınız? Dikkat edin de bir heykel devrilmesin üstünüze! Zerdüşt'e inandığınızı söylüyorsunuz, öyle mi? Ne öne mi var ki Zerdüşt'ün? Siz benim müminlerimsiniz: ama ne önemi var ki tüm müminlerin?
Henüz kendinizi aramamıştınız: bu sırada beni buldu- nuz. Böyle yapar tüm müminler; bu yüzden değersizdir tüm inanışlar.
Şimdi beni kaybetmenizi ve kendinizi bulmanızı istiyo rum sizden; ve ancak hepiniz beni yadsıdığı- n ı z d a yeniden döneceğim aranıza...