İnsan bir şeyleri değiştirme gücüne sahipken, sırf olumsuz durumlar kendisine dokunmuyor diye kör, sağır ve dilsiz olabilir. Ama bir gün bile bile iyileştirmediği, kötülükler ona dokununca artık iş işten geçmiştir. Hani derler ya, son pişmanlık neye yarar diye. İşte bu kitaptada bir hastane müdürünün hikayesi anlatılıyor. Hastanede tüm güç kendisindeyken, hiçbir umursamadan bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın kafasıyla hareket eden doktor, gün gelip devran dönüp o hastanede yatan bir hasta olunca neler olur acaba? Empati kurmak, iyidir insanı insan yapar. Empati kurmamak, umursamamak ise kötüdür, insanı bir gün empatiye muhtaç eder.