"...saptamasına göre gözlerinin haddinden sık parlayıp ışıldamasına izin veriyor, gereğinden hızlı ve hararetli konuşuyor, iyice yoğunlaşıyor ve damarlarında süratlenen kanın yanaklarını kızartmasına müsaade ediyordu."
insan kendi derinliğini keşfedene kadar aslında kim olduğunu asla bilemiyor. misal ben içimde hep bambaşka bir insan olduğunu biliyordum, biliyorum ama bu karakteri hala ortaya çıkartamadım. biliyorum ruhumun ihtiyaçları bambaşka biliyorum şuan yaşayan ben benden asla memnun değil. ama şunu da biliyorum ruhumun bir gün gücünü ortaya çıkacağına, hayatı deli dolu, yaşamaktan zevk alan, kimsenin düşüncesini umursamayan sevdiği şeyler listesinde her zaman kendini birinci sıraya yazan insan olacağım. aslında bu noktada biraz bencil olduğumu düşünenler olabilir, olsun düşünsünler herkes düşüncesinde özgürdür. bir yerde okuduğum bir cümle vardı beni derinden etkilemişti "eyleme dönüşmeyen potansiyel, insanı daima takip eder, yapabileceklerini hatırlatır, olabileceği kişiyi gösterir ve bir gün cesaret esersen, işte o zaman susar" müthiş bir metin değil mi? umarım bir gün bu metni tekrar okuduğumda yine bana beni hatırlatmaz.