Bu kitabı okurken bazı yerlerinde gözümü kapadım ve düşündüm böyle bir şey olabilir mi diye ama eminim ki (bu kitap bir kurgu olabilir ama) bunları yaşayan milyonlarca insan var. Bu kitap bana bir şeyi hatırlattı şükretmeyi.Halime, hayatıma ve yaşamıma şükretmeyi. Kitabı elimden bırakamdım.Sanki kitabı okumadım yaşadım.Daha doğrusu okurken yaşadım diyelim.Yani bu kitabı okuyun demiyorum yaşayın.
İşte bir de istiyoruz ki onda o ezgiler, o renkler o derinlikler olsun. Fırtınalarda gürlesin, dalgalarda yuvarlanırsın, rüzgarlara sarılsın; sonra verimli bir kızın yatağını düşüp ağlasın, bir çocuğun beşiğini eğilip gülsün. Bir gencin umuduna parlayan bakışını saklasın. Bir dil...Oh! saçma söylüyorum sanacaksınız ,bir değil ki bütünüyle bir insan olsun.