Kendimi ararken, onları/başkalarını/başka insanları buluyorum.
Ve onları bulurken, yavaş yavaş kendimi bulur gibiyim.
Kurallar içinde bulamaz insan kendini, bunu çoktan anladım.
Aklın kuralları içinde bulamaz, bunu burda anladım.
Belki aşkın kuralları içinde bulabilir. Ama aşkın kuralı var mı?
Belki bir yarısını bulur.
Ya öbür yarısını?
Dağda mı? Taşta mı? Yollarda mı? Denizde mi?
Ne bileyim ben! Belki her yerde.
Belki hiçbir yerde.
Belki bir başka insanda.
Başka insanlarda.
Başka bir yer? Orası neresi?
Başka bir insan.
Ah! Onu bilen mi var?
Ah! Onu tanıyan mı var?
Coğrafyası ve topoğrafyası (belki buna tarihi de eklemek gerek) olmayan, bunlar düşünülmeden söylenmiş bir sözcük, boşlukta söylenmiş bir sözcüktür. Anlamı yoktur.