Anıl Yılmaz

Sessizlik bunaltıyordu beni. Sessizliğin sessizliği değildi bu. Bu benim kendi sessizliğimdi.
Reklam
göz-simyası
ben böyle yaşıyorum işte bir şeylerin acısı bir şeylerin anısıyla
Sayfa 19
göz-simyası
bir nekropolde yaşıyoruz şimdi hepimiz ölü evlerinde
Sayfa 18
Mutsuz insanların kentte yaşamaları daha iyidir.
Sayfa 63·Kitabı okudu
Akıl, birbirimize karşı sürekli beslediğimiz düşmanlığa yeterli bahaneler uydurmaya yetişemiyordu.
Sayfa 42·Kitabı okudu
Reklam