Merve Süzük
@IDKHow
Reklam, yardım, tanıtım gibi amaçlarla mesaj atmayın!
Kadıköy, 1 Haziran 1999
1128 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Onarım sürecinin sağlıklı gidişinin en belirgin göstergesi, enerji kaybıdır. Onarılmaya ihtiyacı olan birey dinçliğini genellikle kaygı, hırs, öfke, güvensizlik duygularıyla besler. Kaygılı bir kişi dikkatlidir, enerjiktir, dinçtir. Öfkeli bir kişi gergindir, enerjiktir, dinçtir. Hırslı bir kişi dikkatlidir, enerjiktir, dinçtir.
Güvensiz bir kişi, hassastır, enerjiktir, dinçtir. Onarımla birlikte bireyin kaygı seviyesi düştükçe kendini beslediği negatif enerji de düşmeye başlar. Bir başka deyişle, kaygıları azalan kişinin, kaygıyla birlikte oluşturduğu enerji düzeyi de azalır. Öfkesi azalan kişinin öfkesiyle birlikte oluşan enerji düzeyi
de azalmaya başlar. Bu durumun bireydeki görünürlüğü halsizlik, enerjisizlik, yorgunluk gibidir. Organizmanın beslendiği negatif duygular azaldığında, yani birey normallik seviyesine eriştiğinde kendini halsiz ve bitkin
hisseder. Bu, geçici bir evredir. Birey duygularında normallik seviyesine eriştikçe artık negatif duygulardan elde ettiği dinçliği değil 'kendilik enerjisini' kullanmaya başlar. Bu daha sade, daha dingin, daha yumuşak ve fakat daha güçlü bir enerjidir.
Reklam
Duygularımı tam bırakamamam, içimde tuhaf bir hüzün oluşturdu.
Çünkü kendini bırakamamak, çocukla anne arasındaki güvenli bağlanmanın sağlıklı bir biçimde gerçekleşmemiş olmasının sonucuydu.
Demek ki, hiçbir duygu sabit değildir, gelip geçicidir. Duygularının farkında olmayan, onların insanı nasıl yönettiğini henüz göremeyen bir kişi, kendini kötü hissettiğinde organizmanın kendisinden beklediği saldırganca davranışı sergileyerek kendini savunmaya yönelir.
Farkındalığı yüksek olan kişi ise, gerek zihninde gerekse gerçek yaşamda olumsuz sinyaller aldığında, kendini kötü hissettiren duruma odaklanmaz, duygularına odaklanır. Bir olumsuzluk karşısında olumsuzluğu yok etmek için savunmaya girişmez, duygularının kendisini yönetmesine karşı direnç gösterir, duygularını yönetmeye çalışır. Eğer bunu
becerebilirse, kendini adım adım güçlendirir. Bir süre sonra artık duyguları onu değil, o duygularını yönetmeye başlar.
Organizmanın, gerçek yaşamda karşılaştığı olumsuzluklarla hayalde oluşan olumsuzlukları birbirinden ayırt edebilecek yeteneği yoktur. Organizmanın bu özelliği, her ne kadar bir zaafmış gibi görünse de kişinin kendini onarmasında önemli bir araç olacaktır.
Bir başka deyişle, acelecilik ve telaş, bilinç düzeyinde değil bilinçaltının yönlendirmesiyle oluşan bir
anormalliktir. Bilinçaltı, yavaşlamayla oluşacak iç derinlikleri ve duyumsamaları (çoğu defa acılar barındıran duyguları) duymamak ve hissetmemek üzere bireyi bir
koşu atı gibi sürekli kamçılar durur
Reklam