Geçmişte bizi inciten annemiz, babamız, öğretmenimiz, okul arkadaşımız, pişman olup gelse, "Seni çocukken incitmiştim... Özür diliyorum ... " dese, birdenbire
"Aaaa, ben iyi oldum" diye hissedemeyeceğiz.
Peki, o halde kendimizi nasıl onaracağız?
Birey, ötekinin hislerinden ne kadar zarara uğramışsa, o kadar daha verici olmaya yönelir. Çünkü, organizma, nasıl zarara uğradıysa kendini aynı şekilde onaracağını zanneder. Ötekinin hisleriyle zarara uğradığı için, başkalarıyla kuracağı iyi ilişkiler sırasında normalleşeceği yanılgısını taşır.