Serdar
@IISerdarII
“Somos el tiempo que dedicamos a nuestros sueños.”
59 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
O zamanlar ağaçlar neşeyle,inatla yükselirdi havaya,o zamanlar bahçede nergisler ve sümbüller ışıl ışıl bir güzellikle açardı,henüz pek tanımadığımız insanlar bize nezaketle,şefkatle yaklaşırdı,çünkü pürüzsüz alınlarımızda,bizim hiç bilmediğimiz ve büyümenin telaşıyla istemeden,farkına varmadan yitirdiğimiz tanrısallığın soluğunu hissederlerdi hala.
Sayfa 27
Eskiden,henüz oğlan çocuğuyken ben,ne kadar da uzundu,sonsuzca uzundu ilkbahar!
Sayfa 26
Bu şaşırtıcı ve dokunaklı gösteri ne anlatıyordu bana? Ölümü mü,kış yapraklarının kolay,istekli ölümünü mü? Hayatı mı,ansızın uyanan iradeyle kendilerine yer açan tomurcukların arzu ve sevinç dolu gençliğini mi?
Sayfa 22
Ağaçlar aralarında dostluk kurmuş,onları dünyadan soyutlayan sanatsal rollerini unutmuşlar.o zor zamanlarda eski yurtlarını,ormanı hatırlamışlar,birbirlerine yaslanmış,kollarıyla sarılmış ve destek olmuşlardı.
Sayfa 18
Ağaçları dinlemeyi öğrenen,ağaç olmayı arzulamaz artık.Kendisi dışında başka bir şey olmayı arzulamaz.Yurt budur.Mutluluk budur.
Sayfa 12