Hak! Hukuk! Bugün dünyanın neresinde hak kaldı. İnsanlar onu katletti. Herkesin hakları var, fakat onların, onların gücü var ve bugün güç demek her şey demek.
Stefan Zweig eserlerinin sorgulanamaz bir özelliği var. O da duyguyu tam olarak yansıtıyor olması. Konu ne olursa olsun. Durup durup hayatınızın bir köşesinde tam olarak aynı hisse kapıldığınızı anımsıyorsunuz. Kendimizi farklı hissetmeliyiz. Öyleyiz. Peki bir yandan da hepimizin ne kadar benzer olduğunu hatırlamalı mıyız? İnsanız, insan olacağız, değişmeyeceğiz. Hissettiklerimizle ve aynı duyguları hissedenleri anlamakla var olacağız. İyi okumalar dilerim.
Kitabı beğenip beğenmemek arasında sürekli gidip geldim. Yazarın, kitabı yazarken ciddi bir araştırma içine girmiş olması etkiledi. Genel anlamda yaptığı alıntıları yerinde ve çeşitli buldum. Ama yazarın alıntılarını kendi yazdıklarından daha çok sevdim sanırım. Kitap içerisinde bana bazı fikirleri empoze etmek istediğini hissettim. Buna sebep olan şey ise fazlaca tekrara düşmesi ve fazlaca kendi fikirlerine yönelik soru yöneltmesi oldu. Yine de içinde kaybolmazsanız eğer doğru bilgilerin, doğru fikirlerin olduğu sorgulanması gereken konuların bulunduğunu düşünüyorum.