İglimi çekmiyor artık yalnızlığın
Veya kalabalığın
Dert etme ardına düşecek te değilim zaten
Sayende öğrendim gerçeği hayatın
Ellerinle yeşerttiğin bahçe ardından solup gidecek te değil
Ki sen su musun toprak mı yoksa güneş mi
Ki sen yedi güzel misin beni sarhoş edecek
.............
Kahretsin, evet öylesin.
Direnmeli insan ,gururuna yenilmeli bilemiyorum
Çözemiyorum içimdeki düğümü
Tutamıyorum yalnızlığı elinden
Gidemiyorum olması gereken yere
Gitmeli diyorsun insan bazen
Söyle; ardında bir asır ızdırabı ve yalnızlığı hiçe sayarak kurtulabileceğini mi sanıyorsun
Bir inanç uğruna ömrünü feda eden birine
Bir yalanın içinde olduğunu söylemek gibi bişey bu
Ne bu sessizlik, hangi dalda hayat buldun da
Tohumlarını sactın oraya
Hangi bahçede yeşerdin de , kuruttun dalımı
Söyle, ne bu ölüm sessizliği
Sevdiğin mi öldü yoksa sen mi
Kaç cenaze geçti evin önünden
Kaç zemheri geçti gönlümden
Kaç mevsim bahçeler izledim