I have an İdea.!
@Iamnothingg
Şu anda okuduğu kitaplar
Yazacaklarım inceleme olduğu kadar, kendim için değerlendirmedir
Bu kitabı o kadar olağanüstü bir rastgelelikte ve aslında o kadar ruh halime, içinde bulunduğum şeye uygun bir anda okudum ki, rastlantısına hayran kaldım.
Öncelikle kitabın arka kapağına konumlanan eleştriyle başlamak istiyorum. "Hayatı yaşamakla hayatın seyircisi olmak arasında bocalayan ve çevresindekilerce hep bir muamma olarak görülen William Stoner'la unutulmaz bir karakter yaratılıyor". Bu cümle aslında kitabın biraz özeti gibi. Yazarın vurgulamak istediği nokta da bence burada başlıyor. Kendine seyirci olmak. Duyguların çevresinde dolaşmak. Hayat yolculuğu içerisinde yolun onu nereye götüreceğini bilmeden ve bu bilinmezliğin telaşı içerisinde olmadan akan bir hayat.
Çevresine olabildiğince yakın fakat bu yakınlıktan olabildiğince uzak ilerleyen bir yolculuk. Stoner'i okurken biraz kendimi gördüm desem yanılmış olmam sanırım. Uzun zamandır ilk defa kendimi bulabileceğim, kendimle ilişkilendirebileceğim bir karakteri deneyimledim. Yaşamımın otuzlarındayım, kaçlarını göreceğimi bilmiyorum, Hayattan ne almam gerektiğini bilmiyorum, Neyi aramam gerektiğini, nasıl aramam gerektiğini bilmiyorum, aramam gerekiyor mu onu da bilmiyorum. Bilinmezliğine kızamıyorum bu hayatın, sevemiyorum da. Gidiyor muyum?, duruyor muyum?; gitmeli miyim?, durmalı mıyım? onu da bilmiyorum. Bazen kendimin dışında olduğumu düşünüyorum, ne olduğumu bilmiyorum. Ne istediğimi, ne isteyeceğimi bilmiyorum. Sadece hayat yolu ve onu yürürken attığım adımları ve bazen niye attığımı bilmediğim adımların aslında beni hazırlamakta olan hale getirdiğini görüyorum. Fakat o adımları o hal için attığımı bilmiyorum.
Sanki yukarıdaki paragraf (bir okuyana ulaşırsa) sadece benden gibi gelecek, fakat bu tamamen doğru değil. Kitabın ve geçmiş adımların da etkisi var. Bunların birçoğu farkında
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Bir ben var benden içeri”…
Acaba o içerdeki ben… Kimsenin görmediği, dışarıda taktığım maskenin onunla kaldığımda açığa çıktığı, beni dışımdaki benden götüren, içimi yiyip bitiren o ben mi? Nasıl maskemi koruyabilirim? Yada nasıl o maskesiz ben sakin kalır? Kaynayışı nasıl durulur bu Ben’in?
“Kendim olmaya karar verdim. İyi de kendim kimdi, nasıl biriydi?”
Dostoyevski
Bir fikri benimsememek; belki de o fikrin içselleştirilemediği için değil, belki de gözardı edilişindendir.