Aa
@Icea
94 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Öyle uzun süredir elimde olan bir kitap ki... Birtürlü bitirememe sebebim, aynı satırları defalarca okumam. Bitirme sebebim de ikincisine başlayacak olmam. Alıntı girmeyi yetişemeyince bıraktım. Bitmiş olsa da kitaplığa kaldırmayıp sehpa üzerinde kalacak kitaplardan. @ 
Aykut Tanrıkulu @ 
Aykut Tanrıkulu Çok teşekkür ederim.
Aykut Tanrıkulu @ Aykut Tanrıkulu Çok teşekkür ederim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dünyasız cennet ile, cennetsiz bir dünyanın ne anlama geldiğini en iyi bilen, hiç şüphesiz Hz. Adem'di. Ikisi arasındaki farkı fark edebildiği anda; Adem (a.s.) hem kendi varlığını hem Allah 'ı kavramanın yolunu bulmuştu.
Allah 'ı bilmek başka, O'nun Zatını bilmek başkaydı. Hz. Adem farkı fark ettikten sonra meseleyi anladı. Değilse Hz. Adem ile Havva, mükemmel kıvamda yaratılmış kaliteli insanlar oldukları halde, cennetin farkına , güzelliklerin ayrımına varamadıkları için, o bir tek yasağa yapışmışlardı.
Insanoğlunun kalbi üç şeye karşı nedensiz muhataptır , bu üç şeyi sebepsiz sever: Cemâl, kemâl ve ihsan. Düşmanımızda bile görsek güzelliğe , mükemmelliğe ve karşılıksız ikrama karşı kayıtsız kalamayız. Ne ki, tüm bu yönelişlerin varlığı, ancak kıyas yaparak ortaya çıkar.
Güzellik, çirkinlikle nispet edildiğinde belirir.
Işık karanlığın , iyilik ise kötülüğün varlığında fark edilir.
Hastalık sağlık ile ve nihayet varlık yokluk ile bilinebilir. Bir şey tam olarak, ancak zıddıyla kaimdir.
Değilse , evrende asıl olan güzellik ve düzendir.
Göze çarpan çirkinlikler kıyas içindir. Güzelliklerin anlaşılması içindir.
Hayat gibi en güzel bir gerçeğin ölümle kuşatıldığı, adalet gibi varlığımızın en temel bir gerçeğinin zulümlerle mahvedildiği bir ortamda, gerçekten ne işimiz vardı ? Ilk insan Adem, cennette yaratılmıştı. Şer ve zulüm imkânı olmayan cennette, ilk yaratıldığımız o güzel yerde kalsaydık ; en azından bu kadar zulme seyircilik etmek zorunda kalmayacaktık . Ölüm ise hayatımıza girmeden atlatılmış olacaktı . Oysa burada, şerrin her çeşidinin sergilendiği bu diyarda, şerre seyirci olmak zorunda da kalıyorduk ; istemeden dahi olsa ölüme de vesile oluyorduk.
Hz. Adem nasıl bir bakışla çözmüştü bu olayları?