Ch

8
Kâbuslar... Herkes beni terk ediyor. ... Anlaşılan siz de beni terk ettiniz.
Sayfa 126 - İthaki Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Her gün, uyanacağımızı bildiğimiz bir rüyanın bitişini bekliyoruz. Bu çok acımasız. Keşke doğduğum için, hayatta olduğum için, insanlarla dolu bir dünyada olduğum için mutlu olabilseydim.
Sayfa 75 - İthaki Yayınları·Kitabı okudu
Yaşamak, yaşamak... Ah... Sonu gelmeyen, tahammül edilemez bir iş.
Sayfa 107 - İthaki Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
'Kendinden kaçmak'
Kolayı bu çünkü. Kız, küs ve somurt bir köşede. Kaçmayı daha kolay buldum. Her şeyden, herkesten kaçmanın soluklanacak bir durağı var ama kendinden kaçıyorsan durmadan kaçıyorsun, durduğun, dinlediğin bir an bile olmuyor. Şunca senedir yaptığım bundan başka bir şey değildi. Kendimi yarım hissediyordum. Yarım yamalak... Bu yarımlığı hatırlamamak için üstünü örtüyorum kendimin. Görünmez olana kadar.
Sayfa 198 - Doğan Kitap·Kitabı okudu
Ben teslim olmak istemiyorum. Kimsenin içimdekileri görmesini istemiyorum... İtirafta bulunurken bile süslü sözler kullanıyorum... Şimdi bunları yazarken bile, kalemimden çıkan cümleleri kafama takıyorum.
Sayfa 30 - İthaki yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam