"Şimdi hüzün gölgesi vurmuş yüzümüze. Keder çökmüş gözlerimiz en umutsuz anlarındaydılar. Senin bir zaman ışık saçan gözlerin şimdi karanlığa kucak açıyorlar. Peki neden sevgilim? Buna neden izin verdin? Sen kibirsiz bir melektin. Ben ise kibirinden arınmaya çalışan bir şeytan. Nasıl oldu da senin de ruhunu eritip kibir kazanının içine döktüler?"
"Nice mutlu yıllara demeyeceğim, çünkü değişen bir şey yok. Günler aynı, insanlar aynı, yalanlar aynı, dekorlar ve sahneler aynı, kandırılanlar aynı. Ve yine aynı olacak; sahte kahkahalar, sıra dışı böğürmeler.. İyi kusmalar."
Charles Bukowski