Karanlığa Bulaşmış Düşler
Ben bir çocuğun ağlamasının sesiydim
Dindiremiyordum hıçkırıklarımı
Düşüncelerimi geçmişe akıtarak
Sanki bana bir şey olamamış gibi izliyordum
Eskileri hep düşünüyordum
Sırtımdan bir ürperti geçiyordu
Zihnim darmadağın olduğunda
Karanlıkta çocukluğumu bekliyordum
Bazen de ölümün fısıltısını dinliyordum
Başa çıkamadığım anlarda da
Kalabalığın içinden süzülüyordum
Karanlığa bulaşmış düşlerimle beraber kalabilmek için