Sif
@Iduna
hayatı sorgulamayı seven ve bir anlam bulmaya çalışan biri
Reklam
Karanlığa Bulaşmış Düşler
Ben bir çocuğun ağlamasının sesiydim
Dindiremiyordum hıçkırıklarımı
Düşüncelerimi geçmişe akıtarak
Sanki bana bir şey olamamış gibi izliyordum
Eskileri hep düşünüyordum
Sırtımdan bir ürperti geçiyordu
Zihnim darmadağın olduğunda
Karanlıkta çocukluğumu bekliyordum
Bazen de ölümün fısıltısını dinliyordum
Başa çıkamadığım anlarda da
Kalabalığın içinden süzülüyordum
Karanlığa bulaşmış düşlerimle beraber kalabilmek için
O günlerde Sierva Maria, şarkılarda dedikleri gibi, aşkın her şeyin üstesinden gelebileceğinin doğru olup olmadığını sordu ona.
"Doğrudur," diye yanıt verdi babası, "ama sen yine de inanmasan iyi olur."
