“Yeryüzünde hiçbir insan, hiçbir insana benim sana yaptığım kötülüğü yapmamıştır. Bütün bunlara rağmen gel. Sana ‘gel’ diyecek kadar yüzsüz ve alçaksam, ne halt edeyim, öyleyim işte. Fakat gel. Ve benden nefret ederek, beni hor hakir görerek de olsa, beni bir daha yalnız bırakma!”
Kitap güzel betimlemeler ve kişileştirme temaları mevcut. Kitabın kahramanı müzeyyen e duyduğu aşk ve bu aşka dışarıdan bakışı anlatılıyor. Kitap kısa bi hikaye tadında ama güçlü anlatım ön planda. Eşyalar ile konuşup kendi kendini sorgulama durumları var bir nevi hesaplaşma durumları. Kitabın ana fikri aslında arka kapakta yazdığı kısacık kısımdan da belli;
- fakat müzeyyen bu derin bir tutku
-evet, tek taraflı ve sapıkça bir tutku