Tükenmişlere, yeniden başlamak isteyenlere...
Yeni başlayacak kadar cesur muyuz sizce? Tam da bitti dediğimiz anda.
Peki ya hayatımızın anlamını arama çabamız. Kendini bulma yolunda ne kadar istikrarlıyız.
Benim için en anlamlı alıntı ile başlamak istiyorum.
“Yüreğin ağlıyorsa, sende ağlamalısın. Böyle böyle yavaşça iyileşiyor insan.”
Hyunam-Dong Kitabevi
Tükenmişlik hissiyle eski hayatını bırakıp Hyunam Dong adlı bir mahallede kitabevi açan Youngju'nun yaşamını okuyoruz. Youngju ile beraber etrafındaki insanların da hayatlarından birtakım anılarına şahit oluyoruz tabi ki.
Hayata dair kısacık ama sakin anların ne denli önemli olabileceğini biliyoruz birçoğumuz. Hwang Bo Reum da bu anların keyfini bize çok güzel aktarıyor da! Her karakterinin kendi sesinin olduğu, okuru mekana dahil eden, başlangıç ve sonun değil sürecin tadına yoğunlaşan bir kitap Hyunam-Dong Kitabevi. Okurken kendimi sanki kitabevinde karakterlerin yanı başlarındaymışım orada kitabevinden biriymişim gibi güvende hissetmek çok hoşuma gitti. Kitapta her bölümde hayatla ilgili farklı bir sorgulamaya yer verilmiş ve felsefi yaklaşımlar gerçekten hoşuma gitti. Belki hepimizin zaman zaman aklımızdan geçen konulardı bunlar ama bir kitabın üzerinden okumak hele ki sıkmadan yormadan aktarılınca daha anlaşılır hale geldi.
İnsanın sızlayan yüreğini delip geçecek bir kitap var mıydı bu dünyada? Bir kitap böylesine büyük bir işi başarabilir miydi?" (Sayfa/29)
Var mıydı gerçekten?
"Kitaplarla çevrili bir alandayken güvendeymişim gibi hissettiğimi fark ettim." (Sayfa/148)
"Sizce hayatın anlamı var mı?"
"Efendim?"
"Bence yok."
"..." (Sayfa/36)
Yalnızca kitap okurlarının yaratabileceği bir hayat dokusu Hyunam-Dong Kitabevi'nde hissedilebilir, yalnızca kitap okurlarının yaratabileceği hikâyeler Hyunam-Dong