İlayda Avcı
@Ilaydaavcii
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·228 syf.·
54 günde okudu
·2024 10. kitabı
Reklam
"Hayatının direksiyonunu eline alma cesareti olmayanlar, hayatlarından dolayı başkalarını suçlarlar ve çocuklar en kolay kurbandır. "
Günlük yaşamın tek düzeliğine karşı çıkmak, toplumsal kuralları mantığa uyduramamak ve her şeye karşı durup, yaşamı sorgulamak suretiyle karşılaşılan güçlükler romanda işlenmiştir.
Yeni Roman akımı, romanlarda kişilerden ziyade kurguya ve yazıya önem verir. Klasik romandaki statüsü, toplumsal konumu önemli olan kişilerin yerini Yeni Roman akımında sıradan ve herhangi biri olabilecek kişilere bırakmıştır.125 O kadar ki bu kişilerin meslekleri, oturdukları evler yanında isimleri de önemini kaybetmiştir. Aylak Adam romanında bu anlayışa uygun olarak klasik roman anlayışındaki üstün kişiliklerin, aristokrat Yaşamların anlatılması kuralına eleştiri vardır. Okuduğu bir romandaki her şeyi üstün gösterme, ayıp sayılacak kısımları atlama gibi durumları C. ile eleştirmektedir.
Aylak Adam, toplum kurallarına karşı çıkar. Tekdüze işler yaparak para kazanmayı ve bu parayla bir aileyi geçindirme çabasında olan insanları iki yüzlü bular. Hayatını bir tek gerçek sevgiyi aramakla geçiren ve bu gerçek sevginin kendisini hayata bağlayacak olan gerçeklik olduğunu düşünen, savunan ve ilişkilerine de bu yönüyle önem veren bir adamdır. Aylaktır. Parası vardır ve bu yüzden çalışmak zorunda değildir. Çalışmak gibi bir zorunluluğu olsa da bunu reddedecek mizaçtadır. Üniversiteye ancak dört ay dayanabilmiştir. Modern hayata karşı çıkan ve ilerlemenin bu modern hızla değil de,kaplumbağa hızında olması gerektiğini düşünen tiplere Batı edebiyatında flâneur adı verilmiştir. Bu tipler aylaklığı çalışmaya tercih ederler ve aylaklıkla geçirilen zamanların çalışmayla geçirilen zamanlardan daha verimli olduğuna ve bu yüzden de bir sanatçının en çok işiyle ilgisiz göründüğü dönemlerde aslında işiyle ilgilendiğine inanırlar.
Yeni Roman akımının bir etkisi olarak görülebilcek bir özellik olarak Aylak
"Sağlıklı, güçlü bir egoya sahip kimse, kimseyi ezme ihtiyacı duymaz. Başkalarını ezme isteğine, tam tersine, egosu çocukken yeterince destek görmemiş ve sonrasında da gelişmemiş kimselerde rastlanır. İlla bir klişeye ihtiyaç duyacaksak "çocuğa saygı", "büyüklere saygı"dan çok daha doğru ve yerinde bir klişe olurdu.