İlayda Yavuz
@Ilaydayavuzz
34 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Paulo Coelho’nun Simyacı adlı romanı, insanın kendi kaderini bulma yolculuğunu anlatan derin bir felsefi eserdir. Eserin merkezinde, Santiago adında bir çoban bulunur. Santiago’nun hikâyesi, yüzeyde bir hazine arayışı gibi görünse de, aslında insanın içsel yolculuğunu, kendi yaşam amacını keşfetmesini simgeler.
> “Bir şeyi gerçekten istersen, bütün evren onu gerçekleştirmek için iş birliği yapar.”
Bu cümle, romanın özünü yansıtan bir sözdür; insanın evrenle bir bütün olduğu, arzularının kaderini şekillendirdiği fikrini işler.
Simyacı, basit bir hikâyenin ardına gizlenmiş evrensel bir bilgelik sunar. Her satırı, insanın içsel dönüşümünü anlatan bir semboldür. Paulo Coelho, bu eseriyle bize şu dersi verir:
> “Gerçek hazine, yolculuğun sonunda değil, yolculuğun kendisindedir.”
Reklam
Afganistan' ın yıkık sokaklarındaki bomba seslerinin arkasında yatan daha derin bir sessizlik vardır: kadınların sesi. Bu sessizliğim içinde iki güçlü ses belirir; Meryem ve Leyla. İkisi de farklı ruhlardan farklı yaşamlardan gelen fakat kaderin buluşturduğu iki hayat. İkisinde de zorlu yaşamın sırt sırta verip hayatta kalma çabası. Roman öyle derin acılara dokunuyor ki, insan sayfaları hızla çevirerek sanki onların çilesini çabucak sona erdirebileceğini sanıyor. Okudukça yalnız hikâyeyi değil, onların omuzlarındaki yükü de hafifletmek ister gibi acele ediyorsunuz. Ama yük hafiflemiyor kabullenmekten başka bir çareniz kalmıyor tıpkı kitaptaki gibi. Her ne kadar kitap acılardan oluşmuşsa da içindeki nadir güzellikler insana umut veriyor. Sevgiyle dolmuş bir yüreğin nelerden vazgeçebileceğini ve nelere göğüs gereceğini hayranlıkla izleyebilirsiniz
Birbirinden farklı 3 hayat; Meryem, Cemal, İrfan. Üçü de farklı bir hayata mahkumdur ama sorunları aynıdır: Mutluluk nedir ve nerede bulunur?
Meryem, gelenek, töre, ataerkil Toplumun içine doğmuş bir genç kızdır. Namus adı altında üstüne yüklenen cezanın ağırlığı altında ezilerek yaşam mücadelesi vermeye çalışır. Susturulmuş, geri bırakılmış ama bir o kadar da güçlü Anadolu kadınını temsil eder Meryem. Onun suskunluğu, binlerce yılın suskunluğudur ve onun sesi tüm Anadolu'da yankılanır.
Cemal, kendi üzerine yüklenene töre rolü ile baş başa kalmış bir gençtir. O, toplumun erkek algısını, biçtiği rolleri çok net bir şekilde yansıtır. Sevgi, nefret, vicdan kavramları arasında gidip gelerek kendini bulmaya çalışan biridir. Cemal, kendi vicdanıyla ve Toplumun karanlık yüzüyle fazlasıyla karşı karşıya kalmak zorunda kalmıştır.
Prof. İrfan, her şeyi var gibi görünen fakat hiçbir şeyi olmayan bir adamdır. İrfan karakteri, toplumun entelektüel kesiminin mutsuzluğuna ayna tutar. İrfanı, ne para ne şöhret ne de bilgelik mutlu etmiştir. Onun bastırdığı ve utanç duyduğu geçmişle yüzleşip sükuneti bulması gerekir.
Mutluluk gerçekten nedir? Kaçıp gitmek mi? Boyun eğmek mi? Yoksa her şeye rağmen insan kalabilmek mi?
Herkesin cevabı farklıdır ve cevap okura bırakılır. Kimi mutluluğu bir çocuk gülüşünde bulur, kimi uçsuz bucaksız denizlerde, kimi bir yüzleşmede, kimi ise hiç bulamaz...
Kaplanın Sırtında
Kitabın ismi olan "kaplanın sırtında" ifadesi ll. Abdülhamid'in iktidar anlayışını bize çok net açıklıyor. Kaplan güç ve hırsı temsil eder ve bir devrin değil tüm dönemlerin bir benzetmesidir. Ne kadar da katı iktidarına eleştirel baksak da kaplanın sırtında doğmak zor bir meseledir. Çünkü bir kez kaplanın sırtına binen, inmesi hâlinde parçalanacağını bilir ve bu yüzden baskıyı sürekli arttırmak zorunda kalır. Bu, çok güçlü bir metafordur ve o dönemi çok iyi yansıtır. Roman güç ve korku arasındaki ince bağı, insanın hayatta kalmak uğruna neleri feda edebileceğini çok ince ustalıkla işler. Ve devrik bir padişahın iç ve dış dünyasına bizleri dahil eder.
Yılanı Öldürseler
Bu roman bir çocuğun vicdanı ve toplumun kuralları arasında nasıl sıkışıp kaldığının en büyük kanıtı niteliğinde. Sevgi ve nefretin ne denli iç içe olduğunu ve insani duyguların hayvani dürtülerle nasıl yok olabileceğini gösteriyor.
Roman derin bir psikolojik çatışmayı gözler önüne seriyor. İnsanın bireysel düşüncelerinin toplumsal baskılara maruz kalması sonucu nasıl içsel çatışmaya dönüşdüğünü görebiliyoruz. Törenin insanların hayatında bu denli etkili oluşu, kadınların toplumda ki yeri, gelenek ve göreneklere tanık oluyorsunuz . Kadınların kırsal kesimler de yaşadığı trajedi ve bunu nesillere istemsiz aktarımı sonucu yaşanan travmaların yıkıcı sonuçları, düşündürürken aynı zaman da kişinin kendini sorgulamasına neden oluyor. Psikolojik derinlikler içeren bu roman, toplumsal baskının insan hayatında ne denli etkili olduğunu bize açık bir şekilde gösteriyor. İnsanın vicdan ve töre arasında nasıl savrulup gittiğinin etkileyici hikayesi. Yaşar Kemal'in anlattığı topraklar kadar bereketli kalemiyle derin bir hikayenin içine çekilecek ve vicdanınızın en derin sularında kendinizi yüzerken bulacaksınız.