İlyas Afyon
@Ilyasafyon
Elhâmdülillah;
Olan, olmayan ve olacak olan herşeye..
Şu anda okuduğu kitap
Kitap eski dönemlerde ki sınıf farkları üzerinden ilerleyerek bir gencin hikayesini anlatıyor. İlerleyişi harika aşk, maddi ve manevi hayat, duygu degişimleri bir çok yönüyle hayatı anlatıyor aslında. Geçmişi yokluk içinde son derece ağır işlerde çalışarak, varoş kesimden ailesi ve arkadaşları ile türlü maceralar yaşayarak 21 yaşına ulaşmış bir delikanlı, Martin Eden.
Diğer yanda burjuva kesiminde zenginliğin lüksün ve bolluğun içinde doğmuş, asla zorluk görmemiş ve herkesin hayatınıda kendi hayatı gibi zanneden genç ve güzel bir kız Ruth Morse.
Bir sebeple Martin’in Ruth ile tanışıp O’na aşık olması ile başlayan serüven. Martin’in Ruth ile tanışması ardından Ruth için aşkı için kendini geliştirip zor da olsa iyi bir kariyer yapması ve ardından Burjuva ve alt sınıf arasında kalması, her şeyin anlamsızlaşması...
Başlarda biraz bunalsam da, insanın hayalleri ve idealleri uğruna neler yapabileceğini harika bir bakış açısı ile anlatan çok değerli bir eser.
Bu arada Olney ve Brissenden gibi sözünü gizlemeden gerçekleri tüm çıplaklığıyla ortaya koyan, lafını esirgemeyen adamlar lazım hayatta. Gerisi hallolurr.
Kitapta kendimi buldum bazen kaybettim sonunda da üzüldüm.Martin kadar yazamasam da ben de şiirler yazdım aşkımın uğruna.
Çok sevdiğim birinin tavsiyesiyle okudum iyi ki okumuşum diyecebileceğim bi kitap…
Birine gelme yoksa gelme ihtimaline sevinemem bunun umuduyla yaşayamam bile diyen birinin inceliği, kırılganlığı ve çaresizliği beni etkilese de aynı zamanda olduğu yerde sayan bir kişinin mektuplarıydı bunlar. içi sıkıntı ve bunalım dolu olan bir kitap olsa da o aşkın bir güzelliği ve farklılığı vardı bu kitabın. Kafka’nın aşkına karşılık Milena’nın boş kalmayışını okumak beni memnun etti açıkçası. Yani çok fazla beklentiye girilmeden okunduğunda insanı üzse bile sahip olamadığı biri için, bir şey için mektup yazmaya teşvik edecek bir kitaptı. Bana kalırsa Kafka kendine özgün ancak güvensiz biriydi bu mektupları yazarken. Melankoliğe oldukça yer verilen kısımlarda insanın ruh halini değiştiren bir üslubu vardı bile denilebilir. Franz’ın dediği gibi olmamasına razıyım ama olacakmış gibi olmasın yeter diyordu. İşte böyle bir kitaptı Milena’ya Mektuplar. Bittiğinde ben bir rahatlık hissettim o çaresizlik bittiği için ama bir parça da üzüldüm. Franz’ın içinde iki kişi savaşmıştı; biri gitmek istiyordu diğeri ise gitmekten korkuyordu. Bence bu kitap çok üzücü de gelebilir aşk dolu da; işte bu yüzden okursanız bir şey kaybetmezsiniz, çok mutlu da olmazsınız. Sonuçta Milena evli biriydi… 
Franz Kafka
Franz Kafka
"Raif Bey aslında benim, biziz!"
Çocukluğundan beri hor görülen, hiçbir işte tutunamayan, insanlar tarafından sevilmeyen, yapayalnız umutsuz ve sürekli kaybeden bir adamın içsel savaşlarında kendimizi buluyoruz aslında. Bir insan bir insana ne kadar derin duygular besleyebilir? Ne kadar sevgi ve saygı duyabilir? Bomboş bir hayata ne kadar renk getirebilir? Gerçekten aşk diye bir şey var mı yoksa hepsi bizim uydurmamız mı? İşte tüm bu soruların cevabını Raif Efendi ve Maria Hanım veriyor bizlere.
"Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.”
Yaşam gidene mi zordur, yoksa kalana mı? İşte bu sorunun cevabını Raif Efendinin günlüğünde buluyoruz; giden gidiyor, kalan ölüyor.
"Çok sevdim zanneder insan. Yanlış sever lakin. Kimi, seni yaratandan daha çok sevebilirsin ki? Kimi o kadar seviyorsan, bil ki uçurumun odur. Nasıl seviyorsan dibi o kadar derin ve karanlık olur..."
Sevgisizlikle baş edemezsen yıpranırsınDüşünce
aristokrat bir ailenin kızının kuduz olduğu düşünülen bir köpek tarafından ısırılmasıyla başlıyor olaylar. öncelikle aristokrat aileyi ele alıyor marquez, ailenin sevgisizliğini ve içinde bulundukları dönemi anlatıyor. kölelerle ilişkilerini birbirlerine olan sevgisizliklerini ve kopukluklarını betimliyor.
köpek tarafından ısırılan kızın yetiştirilişini aileden kopukluğunu ve dolayısıyla yalnızlığını temel alarak uzun saçlarını anlatılıyor. doğduğu günden bu yana evleninceye kadar kesilmeyen saçlarını....
kuduz gibi bir hastalığa karşı utanç hissini yaşayan ailenin tedavi için dinsiz bir doktordan medet umuşuyla başlıyor hikaye. doktor bilimsel temellerle süreci açıklıyor olası tedavileri yapıyor. dinsiz kabul edildiği için tedavi edemeyeceğine inanılıyor bu yüzden bölgenin tüm üfürükçülerinden medet umuyor aile. üfürükçülerin kocakarı ilaçlarından medet umuluyor. cahilliğe gidiş cehaletten medet umuş ve bunun sonuçlarını irdeliyor ve hicvediyor marquez.
“marki elli iki yaşındaydı, bernarda ise yirmi üç, ama aralarındaki yaş farkı en önemsiz sakıncaydı”
herkesin okuması gereken bir kitap. bazı cümleleri var ki tam kalbinizden vuruyor.
offf, daha neler yazmak istiyorum ama yazmayacağım, okuyun, içinize işleyerek okuyun.
sevgisizliğin ve ilgisizliğin bir insana neler yapabileceğini, dini bahane edip insanların hayatına müdahale edildiğinde ne felaketler olabileceğini okuyun.
Lütfen zaman varken sevginizi gösterin.
O kadar severek dinlediğimiz şarkıların guftecilerini hiç bilmeyip şarkıcıyla özdeşleşmesi büyük bir haksızlık. Kitaptaki bir çok şiirin bestelenmiş olduğunu görünce çok şaşıracaksınız. Eser Atilla Özkırımlı'nın sunu yazısıyla başlayıp, Asım Bezirci, Nur Gürani Arslan'ın yazar hakkında ki görüşleri ile devam ediyor. Şiirleri üç ana başlık adı altında hazırlanmış olup son bölümünde ise eski Türkçe ile yazılmış dizelere yer verilmiş, anlamasanız bile okurken ahenginden keyif alırsınız.
Az sözcük milyonlarca duygu. Şiir dolu bir dünya Sabahattin Ali'nin kaleminden bizlere sunulan bu eserde bazen okurken Şiirlerin bazıları bizlere tanıdık gelecek ve belkide yeni yeni şarkı oldugunu vede yıllardır farkında olmadan hem dinliyor hemde söylüyor olduğumuzu fark edebiliriz. Sabahattin Ali'nin öykü ve romanlarının başarısı kadarda şairsel başarısının olduğunu hissederek okudum.
