"... Lakin indi bilirdi ki, sevgi də həyat kimi qarmaqarışıqdır. O, insanların gözləmədiyi və anlaya bilməyəcəyi şəkildə inkişaf edir və özündən sonra məyusluqlardan ibarət iz qoyur. Adətən həmin məyusluqlar "əgər"lə başlayan cavabsız suallar doğurur".
"Amanda belə bir qənaətə gəlmişdi ki, bütün sadə insanlar sevgini həyatda kiçik detallarda tapmağı bacarırlar. Bu, şərəfli və ləyaqətli həyat idi, dərdin də, təcrübələrin də doyunca yaşandığı həyat idi".
" ...Şər olmasa , xeyirin nə mənası vardır, kölgələr itsə, yer üzü necə görünərdi? Axı kölgələr əşyalardan, adamlardan yaranır. Bax, bu mənim qılıncımın kölgəsidir. Ancaq ağacların, canlıların da kölgəsi olur. Çılpaq dünyadan ləzzət almaq xülyasına düşməyin ucbatından bütün ağacları, canlıları yer kürəsindən silmək istəmirsən ki? Sən axmaqsan".