Tavşan yahnisi yapmak için önce bir tavşan olmalı, Tanrı'ya inanmak için de önce Tanrı..
F.M. Dostoyevski/Ecinniler
Adolfer'in Zirzəmi-si:
t.me/+NkIJrijmPcFjZmUy
Lenin'in, "İnfaz müfrezeleri olmayan bir devrim anlamsızdır," dediği söylenir. Lenin, hayatı boyunca Fransız Devrimi Terörü'nü övdü, çünkü onun Bolşevizm'i benzersiz bir öğreti, "kan dökmeyi temel alan bir toplumsal sistem" idi. Bolşevikler ateist idiler, ancak göreneksel anlamda seküler siyasetçiler olarak görülemezlerdi: Yükseldikleri o ahlaki doruklardan insanlar öldürerek alçaldılar. Bolşevizm bir din olmasa da, dine oldukça yakındı. Bir keresinde Stalin, Beria'ya, Bolşevikler'in "bir tür askeri-dini tarikat" olduklarını söylemişti. Çeka'nın kurucusu Dzerjinskiy öldüğünde, Stalin ona "proletaryanın fedakar şövalyesi" dedi. Stalin'in "kılıç kardeşliği tarikatı", geleneksel bir seküler hareketten çok, Tapınak Şövalyeleri'ni, hatta İranlı Ayetullahlar'ın teokrasisini andırırdı. İnsanlığın ilerlemesine giden ve geri dönüşü olmayan yolda kendi inançları uğruna ölürler ve öldürürler, ancak ortaçağın - ve Ortadoğu'nun - dini katliamlarında ve şehitlik anlayışında görülebilen bir coşkuyla kendi ailelerini de feda ederlerdi.
Amerikalı Beal, Ukrayna Merkez Yürütme Komitesi Başkanı Petrovskiy'e bilgi verdi ve şu yanıtı aldı: "Milyonlarca insanın ölmekte olduğunu biliyoruz. Talihsiz bir durum, fakat Sovyetler Birliği'nin parlak geleceği bunu gerektiriyor." 1933'te 1.1 milyon hane halkının, yani 7 milyon insanın mülklerini kaybettiği ve bunların yarısının sürgüne gönderildiği hesaplanmıştır. Üç milyon kadar hane halkı tasfiye edildi. Bu sürecin başladığı 1931'de kabaca 25 milyon hane halkının 13 milyonu kolektifleştirildi. 1937'de 18.5 milyon hane halkı kolektifleştirildi, fakat artık sadece 19.9 milyon hane halkı vardı: 5.7 milyon hane halkı, yaklaşık 15 milyon kişi sürgüne gönderilmiş, çoğu ölmüştü.
Sadece pik demir fırınları ve traktör imal etmek için gerekli para miktarına ulaşma çabasından kaynaklanan bu "saçma" kıtlığın yol açtığı ölümlerin sayısı 4-5 milyon ile en fazla 10 milyon arasıydı. Nazi ve Maocu terörler dışında, insanlık tarihinde görülmemiş bir trajedi yaşanıyordu.
Əldəki dəyərli mövzuya rəğmən işlənişi, müqəvva tərzi içi samanla
doldurulmuş bir hekayədir, təəssüf ki. Pafoslu ədəbi şərhlərinə rəğmən hər mənada çox zəif əsərdi.
Müəllifin ədəbi üslubu xoşuma gəldi, həmçinin də, Bartleby'in passiv dirənişçi olaraq 'yox' demə haqqını istifadə etməsi təqdirə layiq idi, lakin o da yeməkdən belə imtina edib bütün etdiyini üz-gözünə bulaşdırana qədər.
Kitabı oxumamağınızı məsləhət görürəm. Mövzusunu bilmək istəyənlər üçün xülasəsi belədir; bir adam var və ağlınıza gələcək hər şeyə 'etməməyi tərcih edərəm' deyir, bu qədər. Artıq əsəri oxumuş qədər varsınız.