Bak kızım, senin kimin kimsen yok. Okumazsan işin gücün olmaz, birini bulup evlendirir o hikmet seni. Kendini tanımadığın, bilmediğin, bir adamın hizmetinde bulursun. Oku kızım, oku da kurtar kendini. Sık dişini dört beş sene daha, ekonomik özgürlüğünü eline al. Hadi benim akıllı kızım.
Herkesi kıskanıyordum.Adaletsizliği kıskanıyordum. Sevginin size böyle boca edilirken, bana ve benim gibi pek çoklarına damla damla verilmesine dayanamıyordum.
Oysa ölüm, insana açılan tüm kapıların sonsuza kadar kapanması demekti ve onca acıya rağmen hala hayatta kalmak, dünyaya katlanıyor olmak kötü bir pas tadı bırakıyordu insanın ağzında.
Birisinin bir daha hiç gelmeyecek olması, bir şey söylemeyecek olması, asla tek bir adım atmayacak olması ne yakınınıza ne uzağım za doğru bize bakmayacak gözlerine başka bir yöne çevirmeyecek olması kim bilir buna nasıl dayanıp sonrasında bunu nasıl atlatıyoruz.