Sensiz de denizi seyredebiliyorum.
Hem dalgaların dili seninkinden açık.
Ne kadar hatırlatsan kendini boş.
Sensiz de seni sevebiliyorum.
Hep boş konuşurduk hatırlar mısın, bula bula,
Karşılaştığımız zamanlarda.
Sen, sevgiden şımaran çocuk,
Ben şaşıran budala
Neyden korkuyoruz, bizi eyleme geçirmeyen ne? Belirsizliğimiz kendimizden kaynaklı mı yoksa saçma bulup boşvermişliğe koymak mı.. Bazı şeyler erişilebilinecek kadar yakınken ertelemek bu ilerisi belli olmayan dünyada koca bi saçmalık.