Mustafa ☆

VLADIMIR: Rolümüz mü? Diz çöküp yalvar yakar olacağız. ESTRAGON: O kadar aşağılanacak mıyız? VLADIMIR: Öncelikler hususunda bir şartnameniz mi var, Ekselans? ESTRAGON: Artık hiçbir hakkımız yok mu? Vladimir gülüşünü yine kısa keser, ama bu sefer yüzünde tebessüm belirmez. VLADIMIR: Yasak olmasa gülerdim bu sözüne. ESTRAGON: Haklarımızı kaybettik, ha? VLADIMIR: (net). Haklarımızdan kurtulduk. Sessizlik. Hareketsiz kalırlar; kollar sarkık, başlar gögse düşmüş, dizler kırık durumdadır.
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
VLADIMIR: Nedamete ne dersin? Tut ki pişman olduk. ESTRAGON: Neden ötürü? VLADIMIR: Şeyden... (Düşünür.) Ayrıntılara girmemize gerek yok. ESTRAGON: Doğduğumuz için mi pişman olalım? Vladimir içten kahkahasını elini kasığına bastırıp hemen keser, yüzünü buruşturur. VLADIMIR: İnsan gülmeye cesaret bile edemiyor artık. ESTRAGON: Ürkütücü bir mahrumiyet bu. VLADIMIR: Sadece tebessüme imkân var. (Yüzünde geniş bir tebessüm belirir; bir süre gülümser, sonra aniden suratı asılır.) Aynı şey değil. Ama yapacak bir şey yok.
.. Oy sevmişem ben seni... Ve sen daha demincek, Yıllar da geçse demincek, Bıçkılanmış dal gibi ayrı düştüğüm, Ömrümün sebebi, ustam, sevgilim, Yaran derine gitmiş, Fitil tutmaz, bilirim. Ama hesap dağlarladır, Umut, dağlarla. ..
Sana bir şiir yazsam duymak ister misin Bilmek ister misin bir kalp nasıl atar Önce çocuksu bir heyecanla küt küt Duyarsın kulağını uzatsan Sonra yılların verdiği bir tedirginlik Dinginleşir ve pısar Korkar kıyısındaymış gibi engin maviliklerin Zordur atmakla, çarpmak arasındaki farkı seçmek Zordur inan karadan denize geçmek Hele dolunayın hüznü yer etmişse havada Hangi rüzgar eser pupadan pruvaya Karşıcıdır dalgalar Çatırdar durur sürekli güverte ve kamaralar Bir karar beklenir artık kaptandan Ya sür gemiyi enginlere ya da in artık oradan Bütün bu iyi ve kötü durumların arasında Kaptan mürettebata seslenir: Demir al hey babalık, ırgatbaşı Çek yelkenleri çevik yelkenci Dümeni tut sen, ikinci kaptan Bana bir şarap getir çaylak Yapacağım tek şey var benim O da artık sarhoş olmak.
İnsan önce kendi günahını kabul etmeli, yani gerçek bir kabul. İnsan: Ruh ve bedenden müteşekkil bir varlık. Günah: Ruh ve bedenin birbirinin sınırını ihlali. Kabul: Herşey birdir.