En çok sevdiği söz «dayanmak»tı; Friedrich romanı, ona göre, aktif - pasif erdemin ta kendisi saydığı bu kaçınılmaz ödevin destanından başka bir şey olmuyordu.
Yoksa şimdi boyunduruğa alınmış duygular; kendisini terk ederek, sanatını daha ileri götürmekten, kanatlandırmaktan vazgeçerek; şekil ve ifadenin verdiği bütün hazları, bütün kendinden geçişleri de birlikte uzaklaştırarak kendisinden intikam mı alıyordu acaba?
Kaçmak arzusuydu bu: - İtiraf etmek gerekirdi - uzaklara, yeniliklere karşı bu özlem; kurtulmaya, yüklerden sıyrılmaya, unutmaya karşı bu tutku; kaçmak arzusuydu! Kaçmak, yani eserinden; donuk, soğuk ve hummalı bir ödevle sınırlanmış her günkü yerlerden uzaklaşmak!