Kelimeleri, daha önce, öyle kötü yerlerde kullanmış oluyoruz ki, kirletir diye korkuyoruz duygularımıza dokunursa. Seslerin başka türlü bir dokunulmazlığı var.
"Ölmüş yakınlarımı aklıma getirmeyeyim, ölüm ve gelecekle ilgili hiçbir şey düşünmeyeyim diye asla ay ışığında gezintiye çıkmam, asla çıkmam. Biz de öleceğiz!" diye çok harika duygularla dolu bir sesle devam etti; "ancak, Werther, tekrar karşılaşacak mıyız? Ne düşünüyorsunuz? Ne diyorsunuz?"
"Lotte," dedim gözlerim dolu dolu ona elimi uzatarak, "birbirimizi yine göreceğiz! Hem burada, hem de orada görüşeceğiz!"