İpek
@Ippeks
Gözyaşı ile yıkanan yüzden daha temiz bir yüz olamaz.
7 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yarım kalan sigaraDuygu ve Düşünce
Kül tablasında sönmüş bir sigara var. Daha yarısı duruyor.
Dumanı çoktan dağılmış ama kokusu hâlâ odanın içinde.
Aslında bitirebilirdim. Hatta isteseydim yeniden yakabilirdim de.
Ama tadı ilk nefes gibi olmazdı.
Bazı şeyler yarım kalınca daha çok hatırlanıyor.
Tam bitse belki içimde pek bir yer edinmeyecekti.
Ama şimdi…
Ne tam yaşandı, ne tam bitti.
Elimde değil, içimde yarım kaldı.
Göz göze gelince hızlanan bir kalp…
Hepsi sanki o sigaranın ilk dumanı gibiydi.
Kısa ama etkili.
Sonra biri geldi, eski bir alışkanlık gibi.
Ve beni kül tablasında bırakıp gitti.
Yanmak istemedim artık.
Çünkü ben birinin yarım bıraktığı değil,
Başından sonuna kadar değer verilen bir hikâye olmak istiyorum.
Belki o sigara sönmüş olabilir.
Ama ben bir duman değildim, aksine ateştim.
Anlamadı belki, ama ben sadece tam olmak istedim.
Sunduğum seçenekleri göz ardı ettikten sonra nasıl eski bir alışkanlığa döner ki?
Bunu da ben anlamıyorum.
Bir insanın en büyük yalnızlığı kalabalığın içinde başlarDuygu ve Düşünce
Kalabalık bir ortamda hiç dinlenmiyormuş gibi hissettiniz mi?
Sanki konuşuyorsunuz ama sesiniz asla bir cevap almadan geri dönüyor. Yalnızlık sadece bir odada tek başına olmak değildir ki. Yalnızlık, insanın ruhuna sessizce yerleşen bir duygudur. Kalabalığın tam ortasında da insan yalnız olabilir. Hatta bazen en derin yalnızlık orada başlar.
Birisi “Ben yalnız değilim." diyorsa, inanmayın . Belki de yalnızlığını henüz fark etmemiştir. Çünkü herkes kendi içinde, kendi düşünceleriyle ve en önemlisi kendileriyle savaşır. Arkadaşlarınlayken, kahkahalar atarken, hatta ailenle yan yana otururken bile içinde kimsenin bilmediği bir boşluk olabilir. Sadece o an dikkatini dağıtan şeyler vardır ve bu dikkat dağınıklığı yalnızlığını bastırmakta çok işe yarar.
Yalnızlık bazen anlaşılmamaktır, bazen de anlatamamaktır. İnsan en çok da “Beni gerçekten kim görüyor?” diye düşündüğü an yalnızlaşır.
Beklemek de bir seçimdirDuygu ve Düşünce
İnsan birisini, bir eşyayı hatta herhangi bir duyguyu bekleyecek kadar aciz bir mahlukattır, buna inanıyorum. Peki bu acizliğin farkında olmama rağmen ben niye birilerini, bir şeyleri, herhangi bir umudu ya da kararı bekliyorum? İnanın bilmiyorum ama bu konuda konuşacak çok şeyim var.
Acizliğin arkasında kalmak bizi korkak yapmaz, tam tersine bizi kaygılı yapar. Belki adımı ne zaman atacağımızı bilmeyiz ya da adımın nereden geleceğini.Peki beklemek bir seçim midir? Bence sonuna kadar evet. İstediğin şeyden umudunu kestiğin an, bekleme serüveni de bitmiş olur. Peki o umuda sıkı sıkı sarılırsan ne olur? Bu, senin gayrete olan aşkın olur.
Kısaca bekleyiniz ama kendinizi kandırmadan bekleyiniz.
"Ben bütün genç kızlarda toy bir Mesrure ve analarda kızlarının âşıklarını benimsemek hatasına düşen birer Lütfiyar Hanım görüyorum"